Piitig louf

Hewwe jollie zuks ôk altoid as ’t teugen de vakantietoid anloupt? Je hewwe nerges zinnighoid  meer an, je voele je oige verskrikkelek louf en d’r komt heel woinig uit je hande. Klinkt ’t bekend in je ore?
Noh, bai moin werkt ’t persies zo! Zelfs ’t skroive van de column (stikkie) kost bedat al veul inspanning. Maar ik zel voor deuze keer d’r nag effies wat uitperse! En den zelle jollie moin effies een week of wat niet lezen kenne.

Moeder en ik gaan vollegende week lekker met de sleurhut an de reed. Eerst effies nei Duitsland en den deur nei Italie. En ’t is vezelf de bedoeling dat we den nei een week of vier weer lenigies an baikommen benne van  een heel jaar hard werken. ’T is vezelf niet allienig ’t Westfries Collectief. Ik hew ôk naggeres een baan in ’t onderwois as ICT-er en ik geef ôk naggeres veul presentaties deur ’t land as mediacoach. Deer zel ik nei de vakantie nag welderes op trugkommen.
Dat ’t wordt nou maar weer d’rs toid om andacht te besteden an ’t grôte genieten.

Lekker in je blôte bast en hêlegaar niks moeten. Alles lekker lenigies an en gien mens maakt z’n oigen nag drok. Zuks  kenne we altoid nei de vakantie wel weer doen.

Deuze rois benne we helegaar zonder de joos. D’r was d’r altoid wel ientje die nag mee gong, maar deuze keer hewwe ze beslote om zuks niet meer te wullen. Noh , geeft niks  ’oor! Skeelt ok nag in de prois.  Ja, we bloive zuinig vezelf.  We benne en bloive westfriezen. Deer helpt gien lieve moeder an.

Met Hoorn Events hewwe ofsproken dat we met ’t Westfries Collectief in december nei Hoorn kommen en deer twei keer in het Huis Verloren kommen met de voorstelling ”Skoftig Mooi”.

Koik dat hewwe Hoorn Events leuk dein en ik houp dat jollie den ok allegaar kommen. Doen ‘oor!

Maar voor nou zeg ik jollie voor een toidje gedag en houp dat jollie ôk een merakels mooie vakantie hewwe. Weer je ôk nei toe gane. Zorg d’r veur dat alles skoftig mooi wordt!

Gedag ’oor!  En tot september maar weer! Ik ben nou pittig louf. Maar ’t is zo as moeder altoid al zee: “Louf ken lang an!”

René Steens  (Westfries Collectief)