Westfries goes Broadway

Ik zeg : Goeiedag allegaar. Moin naam is René Steens en ik ben van het WestfriesCollectief en nou hewwe ze moin vroegen of ik ien keer in de twei weken effies een stukkie skroiven wulle voor Hoorngids.nl. Noh, dat wul ik vezèlf wel, ’oor!  Dat hierbai moin eerste baidrage.

Nôh, dat was ôk skoftig mooi. En daggie of voif nei New York met je dochter. ”Westfries goes Broadway!”  Nôh we dochte dat we een pittig ruim vliegtuig hewwe zouwe, maar nei ’oor, ’t was zo’n kloin kreng. Je most je biene hêlegaar in je nek leggen. En dat den een uurtje of zeuven lang. Maar ja, wat wul je aârs voor zo’n prois. We hadde ok geniese een plekkie reserveerd, dat we mochte pas as leste dat kloine kreng in. Maar goed, we wazze allang al bloid dat we mee mochte.

Tsja , voif dagen New York! Noh ja, voif dage, ’t benne d’r oigelek maar drie. Dat hè je met dat toidsverskil, hè? Wat hewwe we bar genôte en wat hewwe een zoôd zien. We hewwe zelfs president Obama nag zien in zo’n grôte zwarte limo. Dat was hêlegaar merakels. Dat ziene je toch oigelek nooit. Maar of de duvel d’r mee speult: Lei nou net die camera van moin ’t begeve,  dat nou hew ik oigelek geniese  bewoize déérvoor. Maar je moete me maar op m’n woord gelouve. Dat doen jollie wel, hè?  Dat we benne puur an de reed weest in die grôte stad. Lekker in zo’n hop on- hop off- bus. Deer kè je den zo altemetteres  opspringe as je deer zinneghoid an hewwe en dat kost den ôk nag niks, tenminste  as je zuks ienmaal anskaft hewwe. En een boôtrois zat er ôk nag eres bai. Nôh, dat is wel zo merakels mooi, want den hè-je puur zo’n koik op die sky-line van Manhattan.

Nou ik erover neidenk: Wat een mooi Westfries woord oigelek: Skai-loin. Zuks moet je ien keer zien hewwe! Skoftig mooi! Dat we benne ôk nag nei zo’n musical weest. Dat was den The Adams Family. En dat muziekie dat ze deerin hewwe weerbai ze in de vingers knippe,  loikt ok nageres op een nummertje dat we met het Collectief zelf skreven hewwe. Goinig ’oor om zuks den te horen.

Op slot benne we saampies ôk nag op zo’n wolkenkrabber weest. Dat wai de lift in vezèlf en den met een rot gang omhoug. Mens , wat gaat zo’n kreng hard de lucht in en je keek ôk nag eres dwars deur ’t plafond heen, maar toen we deer boven wazze... Tjoh wat een verlegen mooi uitzicht. West-Friesland is mooi, maar dut was ôk wel aardig ’oor!

René Steens, Westfries Collectief