Radio Hoorn 25 jaar

’t is al weer een toidje leden dat ze moin vroegen of ik ôk efkes een stikkie “Kees Stet” opvoeren wou toidens het feist ter gelegenhoid van ‘t 25 jarig bestaan van Radio Hoorn. “Nou dat wul ik vezèlf wel”, hew ik toen zoid. Dat ik gong op zundeg 5 juni nei Hoorn, nei de grôte feisttent die op de Roode Steen sting. Alles was piekfoin voor mekaar, veul technici, veul radiomense, een grote tent voor alle optredes en zuks. ’t Was merakels! D’r was echter ien ding weer ze hêlegaar niks over zegge konde en dat was ’t weer vezèlf. En dat was die dag puur slecht, om niet te zegge : Bar! Skoftig slecht! De regen kwam met bakke uit de hemel en d’r stinge den ôk maar een paar mense op t ploin’. Onder een kloin ofdakkie stinge die te skuile voor het overtollige water. “Moet ’t hier beure?, zee ik teugen zo’n techneut. “Nei ‘oor, me knecht”, zee hij. “We zelle jou verplaase nei dat glazen hok wat deer an de âre kant staat. Ja, an de âre kant sting zo’n soortement van glazen huis. Dat was de studio van de radio. Vanuit die vissekom zouwe ze den de uitzending verder verzorge. Een optreden in de buitenlucht zat er den ôk niet meer in. Ik ben toe gezellig die vissekom in gaan en hew efkes lekker an zeten met de mensen van radio Hoorn.  ’t Was bedat ôk konkeltoid. Ik had voor de sekurighoid ok maar efkes moin  CD meenomen zodat ze toch nag wat van het Westfries Collectief uitzenden konden. En tegeloikertoid werden d’r an moin pittig wat vragen stelt over hoe ’t kommen is dat ik zo’n grôte liefhebber ben van de ouwe Stet. Deels vezèlf omdat ik jarenlang samenwerkt heb met de zeun van Kees Stet en deels omdat vroeger thuis de LP’s van de ouwe Stet ôk skoftig vaak draait werden. Ik kende bedat elke zin al uit me kop.

Dat ondanks de regen hewwe toch bar gezellig zeten samen met een paar âre  jonge artiesten en ik hew ze in de studio deer toch nag efkes lachen leiten. Deer was ik toch voor kommen. Ik hoorde een paar uur leiter dat nei moin optreden in dat kloine studiootje en neidat ik Hoorn weer uit was,  ’t weer puur begon op te knappe en dat er nag puur zo’n zootje optredens op dat grote podium wazze.  Nei regen komt zonneskoin en tsja, je kenne vezèlf niet alles in ’t leven hewwe. De âre keer is moin beurt weer om d’res op zo’n groôt podium efkes wat te horen leiten.

25 jaar Radio Hoorn was dus toch hêlegaar goed kommen. En met moin?  Met moin gaat ’t ôk wel weer ‘oor.

Dat voor nou zeg ik den maar weer: Tot over veertien dage. En alles wordt vezelf weer Skoftig Mooi!

René Steens Westfries Collectief 19-06-2011