Ik zie er geen gat meer in

HOORNGIDS | Het gymmen zit er weer op. De grote verkleedpartij kan beginnen. Ik strik links en rechts veters zip ritsen omhoog, maak onwillige knopen vast en hoor dan opeens de verzuchting ”Ik zie er geen gat meer in”.
Verbaasd kijk ik op. Zo’n ontboezeming is niets voor kleuters.  Vóór mij staat één van mijn kindertjes, een jongetje en ik zie dat hij zijn opmerking zeer letterlijk bedoelde. Zijn trui zit op en over zijn hoofd en hij is naarstig op zoek naar een opening. ”Het is helemaal donker hier en ik ben mijn  gat kwijt” klinkt het benepen.
”Zal ik je helpen of wil je nog even in het donker blijven?” vraag ik. ”Ja” klinkt het gesmoord en ik ga er maar vanuit dat hij op het eerste doelt. Als de trui na enig trek- en duwwerk uiteindelijk aan is, komt het vuurrode hoofd van Kees te voorschijn. ”Kun je de rest zelf?” informeer ik en hij antwoordt triomfantelijk dat hij verder ”allang” helemaal klaar is.
”Goed zo, ruim dan je gymtas  maar op.” moedig ik hem aan en bemerk dat de rij wachtenden voor veters en ander sluitingsmateriaal  intussen al weer aardig is gegroeid.
Als wij na een kwartier moe en met een rood hoofd op de stoel uitrusten, zij van het rennen en ik van het strikken van ongeveer 70 veters, het insteken van 20 klittenbanden in een gesp en het dicht trekken van ca. 12 ritsen. (De huidige schoenenmode is een combinatie van deze drie sluitingsmethodes, waar ik niet blij mee ben), zie ik Kees over de grond kruipen. Onder en tussen de stoelen door kan hij het niet nalaten hier en daar in billen te knijpen, aan paardenstaarten te trekken of andere onrust-veroorzakende handelingen te verrichten.
”Kees, wat ben je daar eigenlijk aan het doen?” vraag ik dan ook verbaasd. ”Je was toch ”allang” klaar?”
”Nee, ik ben mijn gymbroek kwijt” klinkt het tussen de stoelpoten door.
”Dan helpen wij jou even zoeken.” en voor ik erop bedacht ben, zit iedereen overal op, onder of achter. Maar de broek is en blijft weg tot ik een lumineus idee krijg. ”Kees, trek je spijkerbroek weer eens uit.” zeg ik tot zijn niet geringe verbazing. En ja hoor, zoals ik al vermoedde, verschijnt er onder zijn spijkerbroek de lang gezochte  gymbroek. Tja, als het verloren voorwerp zelf mee gaat zoeken, wordt het wel erg moeilijk terugvinden.