De (sport) wereld op zijn kop

Zondagavond 10 juli 2016 22.00 uur. De radio stond zachtjes aan. Het nieuws opende heftig. Drama tijdens de finale van het EK voetbal in Parijs. Een schok ging door me heen, het zal toch niet zo zijn… een terreur aanslag? Nee, Cristiano Ronaldo was in de eerste minuten van de wedstrijd Frankrijk-Portugal met een blessure uitgevallen.

Tweede item op het nieuws was dat een Nederlands jochie die in de middag in een formule 1 auto in Engeland voor veel geld wat rondjes op een circuit had gereden alsnog als tweede was geklasseerd. Verstappen kreeg die plek vanwege een tijdstraf van Nico Rosberg. Het nieuws anno juli 2016. Infantiliteit tot in de perfectie uitgevoerd. Oppervlakkigheid ten top. Gemaakt voor randdebielen. Heeft helemaal niets met nieuws te maken, laat staan met drama.

Een week geleden ontplofte een vrachtwagen vol explosieven in de wijk Karrada in Bagdad. Bijna 300 doden. De bloedigste aanslag in Irak sinds de gezellige inval van het Westen. Sinds wij als Westerse landen er weg zijn, maken die barbaren er daar wel een feest van. Schandalig hoe weinig ze kunnen waarderen wat wij daar aan democratie hebben achtergelaten. Eigen schuld, dikke bult, moeten ze maar beter luisteren. Wij kwamen, gooiden het land overhoop, hingen een dictator op, bewapenden wat local heroes (die zich later IS gingen noemen) en gingen weer toen het wat lastig werd. En ze leefden nog lang en gelukkig.

In Zuid-Soedan zijn wat padvinders weer met elkaar op de vuist gegaan. Wat wapens van Amerikaanse en Europese makelij en schieten maar. Het lijkt wel oud & nieuw met al dat geknal. Alleen is het aantal letselslachtoffers wat hoger. Honderdduizend mensen op de vlucht. Nieuws? Weet je misschien waar Zuid-Soedan ligt? Mooi, ik ook niet. Terug naar de Tour de France.  Die Tom Dumoulin reed toch wel heel hard de Andorre Arcalis op en won daarmee  de negende etappe van de Tour. Zaterdag nog aan de dunne. Die twee aspirientjes en dat pilletje loperamide helpen toch wonderbaarlijk goed.

Op de Middellandse zee kieperen dagelijks wat bootjes om met toeristen uit Syrië en omstreken. Die gaan op vakantie naar Turkije en Italië en daarna wat verder Europa in om familie te bezoeken. Mafkezen. Kunnen niet eens goed zwemmen. Hadden ze toch beter eerst kunnen leren. Ik snap het niet. Kan toch gewoon het vliegtuig nemen? Nog sneller ook. Maar nee hoor. Ze willen allemaal met de hele familie een pleziervaartocht maken. Als dikke oom dan aan stuurboord op de rand zit kapseist bootje natuurlijk. Snapt een kind.

Nee dan echt drama in Hoorn. Zondagochtend om 9:00 uur plaatselijke tijd startte de 10 kilometer vrouwen van het Europees Kampioenschap Open Water zwemmen met voor Nederland als regerend Europees kampioene Sharon van Rouwendaal. Door de stevige wind was het zwemmen zwaar. In het begin was het stuivertje wisselen tussen de Olympische kampioene Eva Risztov uit Hongarije en de wereldkampioene Aurelie Muller uit Frankrijk. Met nog 800 meter tot aan de finish kwam Sharon van Rouwendaal aan kop. Makkie zou je denken. Maar Van Rouwendaal had haar verkeerde zwembril op en zwemt per ongeluk aan de verkeerde kant van de boei, moet daar omdraaien, waardoor ze haar Europese titel verspeelt. 

Eén geluk voor Sharon. Ze was niet in Bagdad, noch in Zuid Soedan, noch in een bootje op de Middellandse zee. Ik hoop in ieder geval dat Sharon beseft dat het maar een zwemwedstrijdje betreft. Komen genoeg andere kansen. Kansen die die anderen nooit meer zullen krijgen. Hoofd en bijzaken Sharon.

Helaas halen we die tegenwoordig aardig door elkaar. Welterusten Hoorn. Slaap zacht.

Stuurman aan wal

Meningen geuit in de column zijn geheel voor rekening van de auteur. HoornRadio/HoornGids is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom, onafhankelijk en ongebonden.