ZOMERTIP HOORN 1

De oudheidkamers van De Stichting Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders zijn tot 1 oktober iedere woensdag geopend van 11.00 tot 16.00 uur. In de maanden juni, juli en augustus ook op zondag van 13.00 tot 16.00 uur. Voor groepen is buiten de openingstijden bezichtiging op aanvraag mogelijk.
De wachtslieden leiden u gaarne rond. Naast antieke nautische instrumenten zijn de modellen van de historische zeilschepen ’Nederland’, ’Europa’ en ’Pamir’ te bezichtigen. U kunt de Oudheidskamers van de Stichting Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders vinden in het Sint Jozefhuis, Achterom 17 te Hoorn.



DE STICHTING NEDERLANDSE KAAP HOORN-VAARDERS

Kaap Hoorn is het zuidelijke uiteinde van het Zuid-Amerikaanse continent, dat ver uitsteekt in het stormachtige zeegebied van de ”roaring forties”, de brullende westenwinden. Deze kaap lag op de laatste routes waar zeilende vrachtschepen nog exploitabel waren, zoals de graanvaart van Australië en de nitraatvaart van Chili naar Europa. Op die reizen was de ronding van Kaap Hoorn het dieptepunt in het zware bestaan van de opvarenden en tegelijk het hoogtepunt van hun zeemansprestatie. Zeelui die dit hebben meegemaakt voelen zich verbonden. De eersten die aan dit gevoel vorm gaven waren enkele Franse kapiteins, die in 1937 de ”Amicale des Capitaines au Long Cours Cap Horniers” oprichtten. Na de Tweede Wereldoorlog, toen de zeilvaart was verdwenen, ontstonden in verschillende landen secties van de Amicale. Het lidmaatschap werd na enige tijd toegankelijk voor allen die - in welke rang ook - Kaap Hoorn op vrachtvarende zeilschepen hadden gerond. De Vereniging van Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders is in 1959 opgericht. Hoorn werd als zetel gekozen omdat de kaap in 1616 door haar ontdekkers, Le Maire en Schouten, naar die stad, vanwaar zij waren uitgezeild, was genoemd.

De Vereniging heeft een tijd van bloei gekend met bijna 100 nog levende Kaap Hoorn-vaarders. Zij gaf een tijdschrift uit waarin herinneringen van de leden werden gepubliceerd. Een selectie daaruit verscheen in het boek ”Dwarsgetuigd” dat er in belangrijke mate toe heeft bijgedragen dat het leven en werk van Nederlandse zeelieden op de grote zeilschepen is vastgelegd.

In de jaren zeventig werd het voor de meeste leden door hun hoge leeftijd steeds moeilijker de jaarlijkse bijeenkomsten bij te wonen. In 1979 is de laatste reunie gehouden. In 1985 werd de uitstervende vereniging omgezet in een stichting, die zich ten doel stelt de herinnering levend te houden aan de grote zeilvaart, in het bijzonder aan die rond Kaap Hoorn als hoogtepunt in de geschiedenis van het zeemanschap.

De Stichting Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders telt thans, in 2004, nog slechts één donateur die Kaap Hoorn op de traditionele wijze met een vrachtzeilschip heeft gerond en daarnaast enige solozeilers die dat ieder met hun eigen jacht hebben gedaan. Het totaal aantal donateurs nadert inmiddels de 450. Wat hen verbindt is niet alleen de belangstelling voor de grote zeilvaart, doch tevens die voor de geschiedenis van het zeemansvak in brede zin. Elk najaar wordt in Hoorn een bijeenkomst voor donateurs gehouden met een lezing en een gemeenschappelijke maaltijd. In de wintermaanden worden op uitnodiging ook voordrachten elders gegeven. In het voorjaar verschijnt meestal een boekje over een of meer Kaap Hoorn-reizen en over daarmee verband houdende nautische aangelegenheden. Klik voor onze nog verkrijgbare uitgaven op de link: Publicaties

De grote zeilvaart rond Kaap Hoorn maakt nauwelijks deel uit van de Nederlandse maritieme historie. Daarvoor was zij te internationaal. De presentatie ervan is bij de musea summier gebleven. Zeemanschappelijk gezien is de Kaap Hoorn-vaart voor velen echter het meest indrukwekkende deel van de zeevaartgeschiedenis. De herinnering aan de daar geleverde nautische prestaties dient bewaard te blijven. De Stichting Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders zet zich daarvoor in.