Het is voor huizenkopers met een modaal inkomen vrijwel onmogelijk een woning te vinden. Vooral voor alleenstaanden met een modaal inkomen is het aantal betaalbare woningen zeer gering. Slechts zes procent van het complete huizenaanbod is nu beschikbaar voor deze inkomensgroep. In de provincies Noord-Holland, Utrecht en Noord-Brabant is de situatie voor woningzoekenden met een modaal inkomen het meest uitzichtloos.
In Groningen en Friesland maakt een single huizenkoper de meeste kans om een woning te vinden. Hoewel tweeverdieners meer mogelijkheden hebben, lopen ook zij tegen de grenzen van het woningaanbod aan. Dat blijkt uit onderzoek van De Hypotheker waarin per regio in kaart is gebracht hoeveel woningen beschikbaar zijn voor singles en tweeverdieners met een modaal inkomen.
Inkomen
Het modale inkomen in 2019 is vastgesteld op 36.000 euro. Met dit salaris kun je als single een hypotheek krijgen van ongeveer 163.000 euro. Voor een modaal inkomen voor tweeverdieners is De Hypotheker in het onderzoek uitgegaan van 60.000 euro (36.000 + 24.000 euro). Hiermee is het mogelijk een hypotheek te krijgen van zo’n 285.000 euro. Naar aanleiding van deze berekeningen is een selectie gemaakt van alle woningen die op dit moment in Nederland te koop staan en is in kaart gebracht voor hoeveel woningen van het totale huizenaanbod huizenkopers met een modaal inkomen in aanmerking kunnen komen.
Alleenstaande huizenkopers vissen achter het net
Als modale eenverdiener maak je op dit moment nog de meeste kans op een woning in Groningen. Het percentage betaalbare woningen ligt hier op 24 procent van het totale woningaanbod. Ook in Friesland (16 procent) en Drenthe (14 procent) staan nog betaalbare woningen te koop. Het aanbod is echter zeer schaars: een alleenstaande huizenkoper met een modaal inkomen komt slechts voor zes procent van het totale woningaanbod in aanmerking. Door de sterk stijgende huizenprijzen in met name de Randstad - Noord-Holland (3 procent), Zuid-Holland (5 procent) en Utrecht (1 procent) - krijgen de single huizenkopers in deze regio’s nauwelijks een voet tussen de deur. Voor modale eenverdieners die in een grote stad willen wonen, is de situatie nog uitzichtlozer. In Eindhoven komen zij in aanmerking voor 2 procent van het totale aanbod, in Utrecht en Almere is dat slechts 1 procent. Groningen (13 procent) en Rotterdam (10 procent) zijn nog het meest toegankelijk.
Tweeverdieners
Tweeverdieners met een modaal inkomen hebben meer mogelijkheden om een woning te vinden. In veel provincies en gemeenten komen zij in aanmerking voor meer dan de helft van de te koop staande woningen. Opnieuw zijn Groningen (63 procent) en Friesland (58 procent) positieve uitschieters. In de Randstad is echter sprake van een volledig ander beeld. In Noord-Holland (23 procent), Zuid-Holland (30 procent) en Utrecht (18 procent) komen modale gezinnen slechts in aanmerking voor een klein deel van het totale woningaanbod. Ook voor deze doelgroep is het aanbod in de afgelopen jaren flink gedaald. Groningen (60 procent) en Almere (52 procent) zijn de steden waar modale tweeverdieners het meeste kans maken op een woning, in Amsterdam (15 procent) en Utrecht (19 procent) het minst.
Meer diversiteit woningaanbod cruciaal
Als gevolg van de sterk stijgende huizenprijzen en het schaarse woningaanbod zijn er steeds minder betaalbare woningen beschikbaar voor de grote groep middeninkomens in Nederland. In veel provincies wordt door het schaarse aanbod regelmatig overboden, waardoor huizenkopers, naast de kosten koper, extra eigen geld moeten inbrengen. “Vooral de alleenstaande huizenkoper met een modaal inkomen vist achter het net, terwijl deze groep alleen maar groter wordt. Dat is zorgwekkend, omdat de doorstroming op de huizenmarkt stagneert”, benadrukt Barry Bronkers, franchisenemer van De Hypotheker in Hoorn. “Het is dan ook cruciaal dat er voldoende woningvoorraad beschikbaar is voor de modale inkomens. Dit is mogelijk door nieuwbouw in een betaalbare prijsklasse of door het stimuleren van de doorstroming onder senioren. Want een betaalbare woning moet voor iedereen mogelijk zijn, niet alleen voor de hogere inkomens.”
