Beantwoording van vragen over de beantwoording op eerdere vragen over de voortgangsrapportage Integratie vergunninghouders en bevordering/ondersteuning remigratie vergunninghouders
Geachte heer Jas,
U heeft vragen gesteld over vergunninghouders. In deze brief leest u de antwoorden op uw vragen.
Vraag 1 Onlangs was in de landelijke media te lezen dat Nederlandse Gemeenten miljoenen tekort komen om bijstandsuitkeringen te betalen als gevolg van de grote vluchtelingenstroom. Begrotingstekorten dreigen door deze uitkeringen en ook De Raad voor Openbaar Bestuur (ROB) benadrukt de langetermijnkosten voor gemeenten aangaande asielzoekers en vergunninghouders. Bij de financiële overzichten(6.6) in de voortgangsrapportage tweede helft 2017 vinden wij hier niks over terug en daarom vragen wij u het volgende zo gedetailleerd mogelijk te specificeren;
a. dreigen er in de Gemeente Hoorn tekorten door uitkeringen aan asielzoekers en vergunninghouders?
b. hoe wordt er door het college geanticipeerd op de langetermijnkosten voor de gemeente Hoorn aangaande asielzoekers en statushouders?
c. wat zijn de totale kosten voor de Gemeente Hoorn in de periode 2014 tot heden aangaande (bijzondere) bijstandsuitkeringen aan asielzoekers en vergunninghouders? Ook zaken als korting op gemeentelijke belastingen, toeslagen en het al dan niet kosteloos gebruik maken van diverse faciliteiten zien wij graag gespecificeerd.
Antwoord
a. Nee. Door een hogere uitkering van het Rijk in 2018 en de goede resultaten die WerkSaam Westfriesland boekt in de begeleiding naar werk wordt in 2018 een overschot verwacht van € 706.000 (prognose juli 2018) op verstrekking van bijstandsuitkeringen (BUIG). In 2017 was er een tekort van € 224.000 op de BUIG in Hoorn. Voor 2019 en verder kunnen wij geen prognose geven.
b. De ingeslagen weg die de gemeente Hoorn heeft gekozen laat positieve resultaten zien. De afgelopen periode hebben wij ingezet op begeleiding naar werk, het leren van de taal en langere maatschappelijke begeleiding (naar aanleiding van motie gemeenteraad mei 2017). Door deze inzet worden ook de kosten (bijvoorbeeld van een uitkering) beperkt.
c. U vraagt om specifieke cijfers over vergunninghouders. Vergunninghouders worden gezien als reguliere Hoornse inwoners. Hierbij wordt geen onderscheid gemaakt tussen vergunninghouders en niet-vergunninghouders. Op ons verzoek heeft WerkSaam de uitkeringslasten voor de vergunninghouders (voor zover als mogelijk) in beeld gebracht:
Uirkeringslast per jaar: klik_hier
Vraag 2
Op onze vraag hoe er gezorgd wordt dat ’in gesprek met Intermaris’ de oorspronkelijke bewoners van onze gemeente niet door vergunninghouders worden verdrongen van de woningmarkt hebben wij tot op heden geen antwoord gekregen. Informatieve bijeenkomsten en voortgangsrapportages in de toekomst zijn geen antwoord op onze vragen. Daarom wederom de volgende vragen, ook hier graag zo gedetailleerd mogelijk specificeren;
a. hoe zorgt het college dat vergunninghouders oorspronkelijke bewoners van onze gemeente niet verdringen van de woningmarkt?
b. Hoeveel (sociale huur) woningen zijn er in de periode 2014 tot heden ten goede gekomen aan vergunninghouders?
Antwoord
a. Het is onduidelijk wie u bedoelt met oorspronkelijke bewoners. De wettelijk verplichte taakstelling zorgt ervoor dat de afgelopen jaren 5 tot 10% van de leegkomende woningen van Intermaris wordt toegekend aan vergunninghouders. Dit is een klein percentage ten opzichte van de overige leegkomende woningen van Intermaris, andere corporaties, particuliere huurwoningen en koopwoningen. Maar gezien de huidige woningmarkt en het feit dat andere urgenten4 ook een beroep doen op Intermaris, komen de reguliere woningzoekenden minder snel aan een woning5 . Om ervoor te zorgen dat in de toekomst ook voldoende woningen zijn in de sociale huursector zet het college in op extra sociale huurwoningen en woningen in de middenhuur6 .
b. 2014: niet bekend 2015: 52 woningen (geen woningdelers); 2016: 81 woningen, 25 woningdelers; 2017: 38 woningen, 10 woningdelers; 2018 (peildatum juli 2018): 12 woningen (geen woningdelers)
Vraag 3 Omdat wij niet het idee hebben juist en/of volledig geïnformeerd te zijn middels de voortgangsrapportage(s) vinden wij uw antwoord op onze vragen 3 en 6 niet afdoende en stellen wij deze hierbij voor de duidelijkheid wat specifieker:
a. Hoeveel vergunninghouders zijn er sinds toelating in Nederland en in het bijzonder sinds toelating in de Gemeente Hoorn in aanraking gekomen met politie/justitie in verband met het plegen van strafbare feiten?
b. Hoeveel gevallen bestaan er, waarbij vergunninghouders binnen de gemeente Hoorn extra aandacht krijgen in verband met risico’s ten aanzien van radicalisering en/of terroristische motieven?
Antwoord
a. De politie maakt, net als de gemeente, geen onderscheid tussen vergunninghouders en andere personen die woonachtig zijn in Hoorn. Deze vraag kunnen we daarom niet beantwoorden.
b. Hier worden in principe geen mededelingen over gedaan, leder jaar wordt in het jaarverslag van het Veiligheidshuis aandacht geschonken aan het onderwerp radicalisering. In dat verslag staat hoeveel zaken er besproken zijn.
In Hoorn hebben we een actief signaleringsnetwerk in de wijken en op straat, met instellingen, scholen en geloofshuizen. Zowel de politie als de gemeente staan midden in de samenleving en daardoor direct contact met onze inwoners. Signalen van radicalisering worden opgemerkt en goed opgepakt. Het liefst in een zo vroeg mogelijk stadium. Of iemand daarbij uit het buitenland komt of hier geboren is, doet voor die vraag niet ter zake. Ook mensen die in Nederland geboren zijn kunnen een risico vormen.
Zoals eerder medegedeeld organiseren wij in het najaar van 2018 een informatieve bijeenkomst.
Met vriendelijke groet,
Burgemeester en wethouders van Hoorn
de secretaris
de burgemeester
