Sinds vrijdag 30 maart is het buitenmuseum van het Enkhuizer Zuiderzeemuseum weer geopend. Bezoekers verdiepen zich tot eind oktober in Vers van vroeger: wat at men zo’n honderd jaar geleden? Waar kwamen de ingrediënten vandaan? En – ook heel belangrijk in een tijd zonder koelkast – hoe maakte je eten zo lang mogelijk houdbaar?
Zelf ervaren!
Kom ook naar het Zuiderzeemuseum en proef sprot bij de visrokerij, ontdek oude fruitsoorten in de boomgaard en geniet van een ouderwets ‘ulevelletje’. Want zo smaaktVers van vroeger! En de jonge bezoekers? Die doen een leuke puzzeltocht met beloning. Het hele seizoen door vinden er thema-evenementen plaats, zoals Kom in de kas, hetZuiderzee ambachtenweekend en de Oogstweekenden.
Foodcurators in het Amsterdamse Huis en de bakkerij
De ingrediënten van vroeger vormen ook de basis voor nieuwe smaken in het museumrestaurant. Foodcurators Digna Kosse en Lucas Mullié ontwikkelden nieuwe Zuiderzeegerechten die ze baseerden op oude recepten, zoals kruudmoes, kapkool en watergruwel. Die gerechten werden overal weer anders bereid, maar een paar ingrediënten kwamen altijd terug: kervel, spekvet, stroop, ansjovis en gerookte haring (kipper). Bezoekers kunnen in het Amsterdams Huis genieten van een typische Zuiderzeesmaak als ’topping’ op hun broodje of van de heerlijke, moderne varianten op traditionele recepten, zoals de kipperkroket, watergruwel-smoothie en kapkool-flammkuchen.
Vissen, verbouwen, vetmesten, verwerken
Even naar de supermarkt gaan is er niet bij eind negentiende eeuw. In een tijd dat het grootste deel van de Zuiderzeebevolking nog zelfvoorzienend leefde, is men vaak een flink deel van de dag bezig met het vergaren en verwerken van zelf verbouwd of -gevangen voedsel. Boeren, arbeiders en burgers verbouwen groente en fruit in hun eigen moestuin en mesten zelf een varken vet. In de zomer en herfst wordt er volop gevist, geoogst en geslacht, en mensen hebben er een dagtaak aan om al dat voedsel te verwerken. Ze ontwikkelen bewaartechnieken zoals drogen, roken, zouten, inleggen en wecken om hun eten te conserveren tot ver in de winter.
