Na het grote succes van vorig jaar wordt op 1 en 3 mei de documentaire “De oorlog van mijn vader” in Cinema Oostereiland vertoond. In deze film van de Hoornse maker Joost Schrickx staat een aantal inwoners uit Hoorn centraal die als kind getuige zijn geweest van een vijfvoudige executie door de Duitse bezetter.
Aanvang: 1 mei om 15.00 en 20.30
3 mei om 20.30
Cinema Oostereiland,
Krententuin 25, Hoorn
0229 232 296
Filmbeschrijving
In december 1944 schoten 4 verzetsstrijders in een kapperszaak in Hoorn een Nederlandse SS-er dood. Als represaille voerde de Duitse bezetter vanuit de Weteringschansgevangenis in Amsterdam vijf gevangenen aan naar het kerkplein in Hoorn en schoten deze dood. Sommige kinderen zijn destijds, al of niet gedwongen door de Duitsers, getuige van deze executie geweest.
Wat doet dat met een kind om iemand doodgeschoten te zien worden? Een van de getuigen van de executie was de vader van maker Joost Schrickx, die slechts in flarden en alleen met zijn kinderen over dit voorval gesproken heeft. Kennelijk stond hij stond voor het raam van zijn ouderlijk huis aan de Kerkstraat in Hoorn, toen een Duitser een van de vijf geëxecuteerden een genadeschot in de nek gaf.
Invulling van de stilte tussen hemzelf en zijn vader was een van de redenen dat maker Joost Schrickx deze film heeft gemaakt. Hij probeert daarbij deze fatale dag te reconstrueren. Hij doet dat door met getuigen uit die tijd, nu mannen en vrouwen van rond de tachtig, terug te gaan naar de plek waar de executie zich meer dan 70 jaar geleden afspeelde.
Premisse
”Wat opvalt bij mij en generatiegenoten is dat vaders veelal afwezig waren in ons leven. In de meeste gevallen was het probleem van de vader echter niet dat hij fysiek afwezig was, maar emotioneel. Vooral vaders die de oorlog hebben meegemaakt, hetzij de tweede wereldoorlog hetzij de oorlog in Indonesië of een andere meer recente oorlog, hebben te kampen met een gewond gevoelsleven. Ze zijn emotioneel blijven steken in de oorlog. Ze zijn zwijgzaam geworden en weten niet hoe ze gewoon contact kunnen maken. Ze hebben zich vaak teruggetrokken uit de emoties van het gezinsleven en hun toevlucht gezocht in het werk, de krant, de sport of de kroeg. In hun werk zijn ze iemand en gaat het om wat ze doen, niet om wat ze voelen of wie ze zijn.
Mijn generatiegenoten en ook ik hebben zich in een zeer vroeg stadium van ons leven, geschrokken door de afwezigheid en zielloosheid van onze vader, afgevraagd: “Wat is er gebeurd met mijn vader? Waar is hij? Wat is hem overkomen dat hij zo onbereikbaar is, zo agressief en dominant of juist zo passief en lamgeslagen? Waarom is hij niet zichzelf en verbergt hij zich achter maskers? Is dat wellicht mijn schuld…”
Joost Schrickx, vrij naar: Ton van der Kroon, schrijver en spiritueel onderzoeker
Tijdens deze zoektocht ontdekt Schrickx dat er niet zoiets bestaat als ‘de reconstructie’. Ieder van de getuigen blijkt zijn eigen herinneringen, beelden, invalshoeken en details te hebben. Maar dat maakt de beleving en impact ervan niet minder intens.
