Op 16 juli worden weer de prachtigste vliegers getoond. Je kunt natuurlijk ook je eigen vlieger meenemen. Voor de kinderen zijn er een aantal activiteiten zoals de klimwand en slootje scheppen. Natuurlijk is er ook lekkers te eten en te drinken. Daarnaast is er ook de Zomerroute Zeevang. Een route langs verschillende ateliers, tuinen en meer bijzondere plekjes!
Over de vliegers van Toon, Kas en Peter: Met zijn drieën zullen ze, met samen meer dan 100 jaar vliegerervaring, een breed scala aan vliegers het luchtruim laten kiezen. Ieder van hen komt met een auto bomvol met vliegers naar deze vliegerdemonstratie. Als Toon zijn treintjes meeneemt (een reeks van achter elkaar gekoppelde vliegers) dan zijn dat alleen al enkele honderden vliegers.
Soms wordt hem gevraagd, hoe krijg je dat omhoog, maar 2 jaar geleden was het in Etersheim meer de vraag, hoe krijg je die meer dan 100 vliegers aan één lijn weer naar beneden. Dat is met zijn drieën nog een hele toer, waarbij je dikke leren handschoenen aan moet doen om te voorkomen dat de lijn in je vingers snijdt of brandt.
Eigenlijk hebben ze altijd meer bij zich dan ze op kunnen laten. Vooral Toon blinkt hierin uit. De vliegers die vanwege hun afmeting niet in de auto passen worden op de imperiaal vervoerd. Stoelen, windscherm, een patchwork tent, een luifel, een zonnedak, alles met loodzware stokken, nog zwaardere haringen, verder grondankers, lijnen van dun tot dik, vliegers van klein tot groot en wie weet wat nog meer nemen zij mee.
Afhankelijk van de weersomstandigheden wordt bekeken welke vliegers met de heersende wind omhoog kunnen en dat kan ’s ochtend ’s heel anders zijn dan later in de middag. Ook de windverwachting klopt lang niet altijd. Dus daar moeten ze op voorbereid zijn. Alle vliegers zijn zelfgemaakt op de naaimachine. Vaak is het dagenlang werk. Toon is rustig een hele winter bezit om een replica van een historische vlieger te maken. Zijn vliegers stralen veel vakmanschap en geduld uit. Als dat dan, na veel vallen en opstaan, de lucht in gaat, ben je als een kind zo blij.
Nog niet zo lang geleden moest hij hulptroepen op het vliegerveld inroepen, want in zijn eentje kreeg hij zijn “vliegertje” echt niet meer naar beneden. Peter heeft eens een noodlottige landing moeten maken op de Koninklijke Villa te Oostende met zijn grootste bijennest. Heel aardig personeel daar, maar ze konden het dak niet op. “Awel, dan bellen we toch de pompiers. Ja, hier met de Koninklijke villa, wij hebben een probleem”.
Dank aan de pompiers die met hun ladderwagen net bij mijn 25m2 bijennestje konden komen, (daarna gewoon weer opgelaten). Vliegeren is niet altijd kinderspel. Het is maar dat u het weet !
Kas Horn is gespecialiseerd in Japanse vliegers, waar iedere streek zijn eigen model heeft. Veelal zijn deze vliegers een co-productie van zijn vrouw Tine (naaiwerk) en Kas die de traditionele beschildering met in veel gevallen krijgers voor zijn rekening neemt. Edo, Sanjo, Rokaku, Sode Dako, Yoshitsune Dako, om er slechts een paar te noemen, zitten in zijn vliegertas. Daarnaast heeft hij nog een heel mooi drieluik van ca. 3 meter grote Edo vliegers, de vlieger van Tokio. Een beetje Edo heeft flink wat toomlijnen die eigenlijk de functie van staart overnemen. Denk dan 16/24 toomlijnen van ieder 50 meter, en je heb zo weer 800 meter toom. Wel even opletten dat het hele zaakje niet in de knoop raakt als je het opruimt.
Dit zijn geweldig ogende vliegers met al deze doorhangende lijnen die een welkome afwisseling vormen met de opblaasbare vliegende beesten van vaak tientallen meters groot, die vele vliegerfestivals domineren. Maar daarin zijn Kas, Toon en Peter eensgezind. Hun voorkeur gaat uit naar vliegers met stokken, ook al dwingen de vliegercreaties van andere vlieger disciplines het nodige respect af.
Toon Hannink is een meerkoppige draak op vliegergebied. Hij heeft vele Cody’s in zijn foudralen zitten, soms wel 4 tot 5 meterspanwijdde, zowel van van traditionele materialen gemaakt als bamboe en hout zoals “sitca spruce”, maar ook van koolstof en spinaker doek. Wat te denken van een reusachtige Saul, een Oostenrijkse Nikel , een Roloplan, een Monoplan ,een Uljanin, een Russische Babjuk, een Wafel, en een hele reeks vliegende cirkels (circoflex voor de kenners, UFO’s voor de verbijsterde toeschouwer) , die aan zo’n dun lijntje vliegen dat het van afstand lijkt of de vlieger zonder lijn vliegt. Toon draait zijn hand niet voor om. Vogels, boog- en gewone treintjes en nog veel meer, modellen waar de gemiddelde toeschouwer het bestaan niet van vermoedde, zoals voorlopers van vliegtuigen, laat hij het luchtruim kiezen. Voor bijna iedere windsterkte heeft hij wel een vlieger.
Peter Gaulhofer is in 1995 begonnen met de bouw van zijn eerste bijennest. Een vlieger geïnspireerd op de boter, kaas en eieren vlieger van de Fransman Joseph Lecornu van rond 1900. Deze vlieger had, ja u raadt het al, vierkante doosjes. Maar twaalf 6-kantige doosjes in het rond zijn veel makkelijker op te spannen ook al heb je daar soms wel tientallen lijntjes voor nodig waarvan de lengte met hulp van de stelling van Pythagoras berekend is. Inmiddels heeft hij ook varianten met 5-kantige,6-kantige 7-kantige en 8-kantige doosjes. Hij begon met 2 meter doorsnee, toen 3 meter en vervolgens 4 meter tot 25 m2 doek-oppervlak. Deze vliegers hebben het Etersheimse luchtruim al diverse malen opgeluisterd. Inmiddels is hij erachter gekomen dat de vliegertas steeds zwaarder wordt met de komst van een nieuwe grote vlieger. Daarom, wie het kleine niet eert… , heeft hij de afgelopen maanden een ruime collectie kleine bijennestvarianten gebouwd die bij een diameter van nog geen meter slechts 200 à 250 gram wegen. Met een beetje geluk kan je hem na 3 uur ’s nacht nog achter de naaimachine aantreffen, want ja, je wil toch dat je vlieger zo snel mogelijk af is. Sommigen verkeren nog in de testfase maar de resultaten zijn bemoedigend. Dat is wel even anders dan de grote vliegers die 4 à 5 kilo wegen. Verder heeft hij nog 4 wafels van 4,5 tot 7,5 meter spanwijdte die altijd veel bewondering oogsten en twee oogstrelende druiventrossen.
Toon, Kas en Peter zullen er alles aan doen om er een mooi spektakel van te maken. Zij zullen vanaf ongeveer 9.00 uur beginnen met opbouwen van hun kamp en hun vliegers en zeker tot 18.00 aanwezig zijn. Ook een bezoek later in de middag, met de dan vaak betere wind, is zeker het overwegen waard. Overwin uw drempelvrees, loop het bruggetje over en loop het veld op. Dan kun je de vliegers vanaf hun ankerpunt bekijken en even voelen hoeveel kracht op de soms zingende lijnen staat. Toon, Kas en Peter beantwoorden graag al uw vragen, heeft u een probleem met een vlieger of wilt u een jeugdherinnering delen over het oplaten van een eenvoudige kruisvlieger of iets geavanceerders, zij praten er graag met u over.
