Het volgende bericht stond op Reuters, een internationaal persbureau, waarvan de meesten van ons niet dagelijks de berichten lezen, vandaar dat we het hier delen:
De totale wereldwijde kosten in 2014 voor kankerbehandeling bedroeg $ 94,6 miljard. In 2015 waren de behandelingskosten $ 107 miljard, een toename van 11,5%. De geschatte uitgaven voor behandeling en medicijnen met betrekking tot kanker in 2020 worden geschat op $ 150 miljard.
In 1971, toen de toenmalige president Nixon de ‘war on cancer’ verklaarde, was dat bedrag $ 1 miljard.
Het was bijna een feestje toen de wet (!) werd ondertekend – alsof ze de oplossing al hadden gevonden.
Zeven USA presidenten en 45 jaar later zegt Obama dat Amerika toch in staat moet zijn om iets te vinden om kanker te genezen.
Als je dit leest, zou je denken: doen ‘we’ iets fout? Decennia worden er miljarden dollars en euro’s in onderzoek gestopt – overal ter wereld – en er sterven elk jaar meer mensen aan kanker en op steeds jongere leeftijd. Met alle respect naar de patiënten en hun naasten: helaas is ziek zijn en met name kanker een booming business.
We zouden ons vertwijfeld moeten afvragen: “Willen ‘ze’ wel een oplossing voor kanker?” Want welke industrie wil zo’n prachtige omzetgroei onderbreken? Als het je niet uitmaakt waarin je belegt, zouden aandelen van diverse farmaceutische bedrijven een zeer goede belegging zijn: ze groeien met dubbele cijfers!
‘We’re in the middle of a gold rush in the cancerdrug industry’ kopt een belangrijke USA krant. Er zijn inmiddels a 500 bedrijven die medicijnen en/ of andere behandelingen op de markt brengen die met kanker te maken hebben. Ooit zei iemand: “Als je kanker wilt bestrijden, moet je de farmaceutische industrie bestrijden.” Waarom blijven ‘we’ maar chemo toedienen, bestralen en/of opereren, terwijl het aantal patiënten en de roep naar meer onderzoek tegelijkertijd toeneemt? Zijn ‘we’ jaren geleden niet de verkeerde weg ingeslagen?
Albert Einstein zei ooit: “De definitie van krankzinnigheid is continu hetzelfde blijven doen en een ander resultaat verwachten.”
Het bizarre is dat in 1926 (!) in Duitsland de arts en wetenschapper dr. Otto Warburg reeds uitvond dat de primaire oorzaak van kanker zuurstoftekort is op cellulair niveau. Hij kreeg er zelfs de Nobelprijs voor. Alle onderzoeken zijn zelfs op papier vastgelegd en een deel is archief.hoorngids.nl te downloaden.
In 1956 wordt er van dr. Otto Warburg nog een artikel in het wetenschappelijke bladScience gepubliceerd. archief.hoorngids.nl. Taaie stukken om te lezen, zowel in de originele Duitse taal als in het Engels. Dat moeten de meeste hedendaagse onderzoekers/wetenschappers ook hebben gedacht want de informatie van dr. Otto Warburg wordt tot op de dag van vandaag totaal genegeerd… men kan er namelijk nooit een $ 107 miljard business van maken.
En als er dan drie mensen overlijden door een behandeling van een niet reguliere arts, staat de wereld op z’n kop en is het weer koren op de molen van de anti-kwak vereniging, dito kranten en de diverse tv programma’s. Het Silvia Millecam effect, kopt een krant. Alles en iedereen wordt van stal gehaald door de media omdat er drie mensen zijn overleden, die – excuses voor deze bewoordingen – door de reguliere medische wereld waren afgeschreven en naar huis gestuurd en als laatste strohalm het alternatieve circuit opzochten, waar helaas ook fouten worden gemaakt, maar vele malen minder dan in het reguliere circuit.
De boodschap van bovenstaande? Informeer je voordát je bij welke arts dan ook in welk circuit dan ook terecht komt. Denk na, word wakker, geloof niet rücksichtslos alles wat een arts zegt.
Lees: het meeste wat je tot nu toe hebt geleerd ging via boeken. Waarom niet lezen over je gezondheid. Dat is de enige reden voor het bestaan van onze uitgeverij: informeren! Er wordt al genoeg eenzijdige informatie gegeven. Lees het boek dat gebaseerd is op de ontdekkingen van dr. Otto Warburg. Er gaat een wereld voor je open.
Onthoud: al is een plakje nog zo dun, het heeft altijd twee kanten.
[bron: www.succesboeken.nl]
