B en W willen het adopteren van openbaar groen aantrekkelijker maken door de regels die hiervoor gelden te versoepelen. Concreet gaat het om het verruimen van de keuzemogelijkheden voor de inrichting en beplanting, de mogelijkheid om groen dat grenst aan particulier terrein te adopteren en de mogelijkheid tot individuele adoptie.
Wethouder Michiel pijl: ‘Adoptie van openbaar groen is een goede manier om burgerparticipatie te bevorderen. Dat werkt het best als de regels je niet te veel beperkingen opleggen, maar vooral kansen scheppen en benadrukken wat wel kan. Als buurtbewoners samen kunnen werken aan “hun eigen stukje” groen, leren ze hun buren beter kennen en dragen zij bij aan een betere kwaliteit van de openbare ruimte en aan kleinschalig natuurbehoud.’
Individuele adoptie
De gemeente Hoorn krijgt regelmatig verzoeken van inwoners, ondernemers, maatschappelijke instellingen en verenigingen om een stuk openbaar groen te mogen adopteren. Op aangeven van de gemeenteraad zijn daarvoor regels opgesteld. In de praktijk blijkt dat deze regels vaak als beperkend worden ervaren. Zo was het tot nu toe alleen mogelijk voor adoptie in aanmerking te komen als je de aanvraag met minimaal drie personen deed, bijvoorbeeld als bewonersvereniging of als school. Er was weinig flexibiliteit bij de inrichting met planten. Adoptie krijgt door het wegnemen van een aantal restricties nu een nieuwe impuls.
Wethouder Pijl: ‘Naast adoptie kennen we ook mogelijkheden om stukjes openbaar gebied te sponsoren of aan te huren/kopen voor eigen gebruik. Adoptie van openbaar groen is wat anders. Het betekent dat je individueel of samen met je buren een stuk groen onderhoudt en je hier verantwoordelijk voor voelt. De nieuwe regels maken het mogelijk dat je kiest voor een andere inrichting met bijvoorbeeld een zitbankje of beplanting met snijbloemen. Er zijn in Hoorn talloze kleine hoekjes en terreintjes die zich hier uitstekend voor lenen. Beide vormen van adoptie, individueel of met een groep, zorgen ervoor dat de kwaliteit van de openbare ruimte erop vooruit gaat. Op die manier werken we samen aan een openbare ruimte die ook aan de wensen en ideeën van de omwonenden voldoet. Dat verdient in mijn ogen een nieuwe impuls!‘
