Mijn Hoorn - Wouter Hakhoff

HOORN - Hoorngids presenteert maandelijks de rubriek ‘Mijn Hoorn’, waarin een willekeurige inwoner van Hoorn, wellicht voor u bekend of juist totaal onbekend, de mogelijkheid krijgt om in de spotlights op Hoorngids.nl een aantal vragen te beantwoorden. De vragen zijn opgesteld door de redactie van Hoorngids. Met de antwoorden die worden gegeven hopen we dat de lezer wat meer te weten komt over de persoon die de vragen beantwoordt. De persoon die in deze rubriek de antwoorden geeft, mag ook aangeven aan de redactie wie hij graag de week erop geïnterviewd ziet worden. Die persoon kan ook weer een bekende zijn, of juist totaal niet. De vragen zijn vaststaand en worden bepaald door de redactie.

Op 14 juni brengen koning Willem-Alexander en koningin Maxima een bezoek aan Hoorn. Onderdeel van dit bezoek is een muzikaal welkom op de Roode Steen. Onder de bezielende leiding van Wouter Hakhoff brengen publiek, jonge musici en 300 basisschoolleerlingen een muziekstuk ten gehore, met als rode draad de kracht van Hoorn. Wouter Hakhoff is dirigent, trompettist en componist/arrangeur. Als organisator en adviseur is Wouter o.a. betrokken bij Jazz at the Hop, Pop in Het Park, Hoornse Havenconcerten, Jazz Affairs Hoorn en het Prins Bernard Fonds. Hoog tijd om hem aan de tand te voelen over ‘zijn Hoorn’.

Waarom woon je in Hoorn?
Ik ben in Hoorn geboren. Zowel mijn opa al mijn vader waren echte Horinezen die beide op hun bijzondere manier de stad kleur hebben gegeven. Als je jong bent wil je echter vaak maar één ding: weg van je geboortegrond op zoek naar andere uitdagingen, vrienden, vrijheid en avontuur. Ook ik trok al rond mijn 18e richting Amsterdam. Wat ik zocht, vond ik in de grote stad maar veel was ik daar ook weer kwijtgeraakt. Toen ik, op mijn 40e, weer in Hoorn ging wonen merkte ik vooral hoe levendig deze stad was geworden. Voor mijn gevoel zag ik toen pas echt in hoe mooi Hoorn was en hoe bijzonder zijn bewoners. En ik besefte dat een stad waar je je jeugd heb doorgebracht je ook heeft gevormd en kan blijven vormen. Ik vond nieuwe uitdagingen, vrienden en een andere soort vrijheid. Hoorn werd zo de stad waar ik mijn nieuwe avonturen begon en waar ik trots op ben dat ik haar nu ook een beetje mag kleuren.

Wat vind je leuk aan de stad, wat trekt je aan?
Ik vind dat er in Hoorn een prachtige energie is. Mensen zijn ondernemend, vindingrijk en trots op hun stad en zij zetten zich daar op allerlei manieren voor in. Er zijn teveel activiteiten om op te noemen, van festivals tot concerten, van sportevenementen tot markten. In die energie voel ik mij als een vis in het water thuis.

Wat is voor jou de mooiste plek van Hoorn?
De brug bij de Oosterpoort, kijkend langs het Oosterplantsoen. Het water, de wandeldijk en de prachtige bomen vormen op elk moment, in elk seizoen weer een overrompelend en adembenemend beeld.


Hoe zou je de stad omschrijven in drie zinnen als je iemand vertelt over Hoorn?
Een prachtige stad gelegen aan het mooiste meer van Nederland.
Een stad vol in de historie, zowel qua gebouwen, mensen, kunst en cultuur.
Een stad vol in het nu met ondernemende bewoners die trots op hun stad zijn en met de nuchterheid die bij de streek past hun stad het hele jaar door kleuren met prachtige activiteiten.


Bij welke ondernemers (restaurants, winkels, supermarkt, e.d.) kom je graag over de vloer en waarom ben je zo tevreden over hun product of dienst?
Blooms, door de heerlijke wijze hoe Pascal met bloemen en planten omgaat en voor de koffie en de praat.
Verrukkelijk Organic, heerlijke noten en een verrukkelijke gastvrouw.
Wormsbecher, op een betere plek kan een visboer niet zitten, en wat zijn de garnalenkroketjes toch heerlijk.
Loft der Zotheid, De nieuwe stadskantine van Rob en Daphne, de mensen achter het geheim van de Eetkamer.
Huis Verloren, Hoorn in een notendop, nieuwe activiteiten in een historische zaal. Deze plek heeft zich ontwikkeld tot een spraakmakend cultuurpodium.
Swaf, spreekt natuurlijk vanzelf, de kroeg van popmuziek Nederland.


Waar erger je je (nog regelmatig) aan in Hoorn?
Ergeren is niet één van mijn betere kanten maar ik kan nog wel eens diep zuchten als auto’s, motors en brommers nog steeds denken dat het Roode Steen bedoeld is voor testosteron-gedrag. Het liefst zie ik daar trouwens helemaal geen gemotoriseerd verkeer. Ten tweede heb ik moeite met mensen die klagen dat er niets te doen is in Hoorn maar zicht verder ook niet verdiepen in al het moois wat er al is en al het prachtigs wat er aan toegevoegd wordt.

Wat ontbreekt er wat jou betreft in Hoorn, wat mis je?
In mijn visie zou Hoorn nog meer kunnen doen aan de verbinding met het water. Een mooie boulevard aan de Westerdijk zou een prachtige toevoeging zijn aan deze stad. Het stadsstrand bewees vorig jaar maar weer eens dat het daar goed toeven is.

Welke evenementen bezoek je zelf en zijn er misschien evenementen die je mist?
Tja, dat wordt een lange lijst, ik ben er niet altijd omdat ik zelf ook nogal actief ben maar als het even kan bezoek ik:
Diverse optreden in Manifesto, Kroegie, Swaf, JP en al helemaal in Huis Verloren.
De Hoornse Stadsfeesten, Lakesite Stories, Pop@hetPark, Small Town Music Walk, Jazz Affaires en Peticantus.
De kunstsalon, openingen in Hotel Mariakapel en de Boterhal.
Het kamermuziekfestival, het festival oude muziek, Outdoor Stereo, de havenconcerten, Op Roet.
Theatervoorstellingen in het Pakhuis, schouwburg en waar dan ook.

Als ik iets mis ga ik het wel organiseren.

Stel je bent één dag burgemeester, wat zou je direct willen aanpakken/wijzigen?
Tja, dat is een moeilijke. Ook omdat een burgervader volgens mij niet de absolute macht heeft. Het veranderen van de sluitingstijden of een andere aanpak van de Poort van Hoorn, zaken die mij aan het hart gaan, zijn volgens mij niet aan hem om te beslissen. Maar misschien ligt het wel in de macht van een burgemeester-voor-een-dag om onze politieke boegbeelden meer samen te laten spelen zoals wij dat in de muziek doen. In een orkest of band speel je nooit tegen elkaar, ook als je het absoluut niet met je medemusici of dirigent eens bent. De muziek (de stad) staat voorop. Dat zou ik nog wel wat meer in de plaatselijke politiek terug willen horen.

Wie wil je dat we de volgende keer benaderen voor deze rubriek?
Max Polman, werkte als jongeman bij mijn opa in de zaak en heeft met daarna zijn eigen schildersbedrijf behoorlijk meegeholpen om Hoorn steeds mooier te maken.