Ergens in de Hoornse binnenstad presenteert hij dan zijn boek ‘Gebeten hond’. Borm gaat zaterdag 23 maart geld uitdelen. In contanten. De eerste 500 belangstellenden krijgen zijn boek en een biljet van 10 euro. Totaal € 5.000. “Het laatste geld dat ik bij de ABN AMRO heb gepind, geef ik weg”, verklaart de debuterende schrijver.
In ‘Gebeten hond’, de eerste uitgave van Mediapunt, legt Borm recht voor z’n raap uit waarom hij deed wat hij deed, en doet wat hij doet. De markante keizer van alles wat zich tussen opblaasbaar springkasteel en polyester piraat beweegt, verdwaalt daarbij niet in geouwehoer. Van meet af aan heeft hij de lezer bij z’n nekvel als hij verhaalt van zijn ondernemingslust als goochelaar – in de kring van Hans Klok – artiest, impresario, presentator, om uiteindelijk via het ‘groene goud’ (wat dat is, wordt in het boek onthuld) uit te groeien tot de grootste verhuurder van attributen voor themafeesten in Nederland.
Het bedrijf Borm Festiviteiten maakte een enorme expansie door, en de keuken van de bedrijfsvoering staat in ‘Gebeten Hond’ wagenwijd open. Mega-succes, persoonlijke euforie en drama’s, het pareren van de crisistijd, marktkanteling door het ‘Gele Gevaar’, en de uiteindelijke vernaggeling door zijn eigen huisbankier: Borm geeft over alles open boek.
Vooral de beschrijving van het laatste aspect, de kilheid waarmee een bank een bedrijf wurgt, geeft aan waarom het tegenovergestelde van ‘barmhartigheid’ voortaan ‘bormhartigheid’ mag heten. Een megabedrijf dat opblaasbare sprookjes vermarktte belandde in een gruwelsprookje, en blies zichzelf met een spectaculaire knal op. Maar wie denkt dat Borm alleen met de (middel)vinger naar anderen wijst, vergist zich. De ‘cultheld’ van ondernemend Nederland spaart ook zichzelf niet.
Wie is Alfons Borm? Het volgende citaat uit zijn kinderjaren geeft ’n aardige indicatie. ‘Er heerste in mij altijd een enorme drang tot presteren. Ik wilde succesvol zijn, ik moest slagen. Achter onze flat stonden prachtige villa’s van mensen die het zeer goed hadden. Zo ook de familie De Weijer. Hij was eigenaar van een succesvol bollenbedrijf. Reed een mooie Mercedes. Ik ging aardig om met zoon Volkert. We waren twaalf. Op een dag was Volkert jarig en hoewel ik niet was uitgenodigd, voelde ik mij geroepen om toch een cadeautje voor hem te kopen. Ik belde aan en zijn moeder deed open. Ze vroeg mij wat er was en ik vertelde dat ik een cadeautje voor Volkert had. Ze keek - ik zal het nooit vergeten - zeer arrogant en stuurde me weg met de woorden: ‘Als ik je nu binnen laat wordt het misschien een gewoonte en ik wil liever niet te veel contact met jullie.’ Ik heb mij toen voorgenomen rijk te worden en als ik ooit kinderen zou krijgen, elk vriendje of vriendinnetje binnen te laten. Ik droomde van een Mercedes en zat vaak voor het raam om naar de voorbijkomende exemplaren te kijken. Jaren later hoorde ik van het faillissement van De Weijer en vond dat erg voor de hele familie. Behalve voor die aangetrouwde trut.’
Nou ja: dat is Alfons Borm. Hij reed jaar in - jaar uit de nieuwste Mercedes. Lézen, dat boek. Het geeft inzicht in het hoe en waarom van een, door de bank genomen, absurde affaire.
‘Gebeten hond’, Auteur: Alfons Borm. Uitgeverij: Mediapunt. ISBN: 978-90-8205 21-0-7
Het boek is vanaf zaterdag te koop in de MuseumShop van het Museum van de Twintigste Eeuw, zie onderstaande link. Opsturen kan ook, stuur een mail naar info@museumhoorn.nl en u krijgt nadere info.
http://www.museumhoorn.nl/pg-5548-7-7383/pagina/museum_shop.html
