Tweede ijsbaan in Hoorn dankzij Waterschap

HOORN - Na de eerste nachtvorst is bevestigd wat vele gebruikers van het fietspad naast de Willemsweg vreesden: Vanwege het ontbreken van watergoten en waterafvoer blijven plassen met water staan en is het fietspad na de eerste vorst een heuse ijsbaan.

Op Facebook schreef Ko Boos deze bijdrage:

FIETSPAD DES DOODS

kb – 01-12-2012-. Wazzaa! Volgende ronde in de soap ‘Schelhoutlinkerdijk’. Het fietspad onderaan de opgehoogde Schellinkhouterdijk heeft een nieuwe asfalthuid en is - eindelijk, eindelijk - begaanbaar voor skoetoe’s, electrische fietsen, sneue tweewielers-zonder-trapondersteuning, en ’n enkele autoped. Daar wordt dan ook allerwegen gebruik van gemaakt.

Met ware doodsverachting, naar nu zal blijken.

Over 111 dagen is het alweer lente, maar voorlopig zitten we tegen winterse vorstperioden aan te leunen. En die maken het fietspad langs de Willemsweg gegarandeerd spiegelglad. Waarom? Daarom. Het Hoogheemraadschap Noordhollands Noorder Kwartier heeft nagelaten het dijktalud langs het opgekalefaterde fietspad te voorzien van een watergoot. Hemelwater, door het dijklichaam als een spons opgeslagen, stroomt vrijelijk langs het talud over het fietspad. Ook wanneer het droog weder is.

Één nachtvorstje, en men gaat daaro grandioos op de muil m/v.

Een Holenwegger sprak en zei: “Ik scooter dagelijks naar en van mijn werk in Blokker, maar dat fietspad neem ik niet meer. Voor geen goud! Verderop, richting provincialeweg, wordt het dijkwater wel opgevangen en afgevoerd door een taludgoot. Daar is niks aan de hand. Maar tussen dat punt en de Nieuwe Wal kabbelt het dijkwater vrijwel permanent over het prachtvolle fietspad.” Dus. Ik heb er zoeven (lees: zoëven) een fotootje van doen maken. Denk daar drie graadjes onder nul overheen, en kládàtsjjj!: daar ligt men als u zijnde.

Glad vergeten dat gootje, ingenieuze ingenieurs van de waterkeringen? Waarom verbaast me dat nou niet?