Bestuur Park Gallery van diefstal beschuldigd

HOORN - Nadat de samenwerking tussen de Park Gallery en schouwburg Het Park na 42 jaar was beëindigd, wordt de affaire nog eens afgerond met een zware beschuldiging door directrice Lineke Kortekaas. Volgens haar hebben bestuursleden van stichting Park Gallery zaken uit het pand gestolen. Voorzitter Wim Zwijsen haalde eigendommen van de stichting uit de schouwburg maar is nu de toegang ontzegd.

Zwijsen heeft na 35 jaar betrokkenheid bij de Park Gallery een behoorlijk ”katerig gevoel” over de affaire. Jarenlang zorgde hij met zijn medebestuursleden voor kunst aan de muren van de Hoornse schouwburg. Eerst in het oude gebouw aan de Westerdijk en sinds de komst van de nieuwe schouwburg ook daar. Nu dreigt volgens hem de directrice zelfs met een procesverbaal vanwege ”huisvredebreuk”. Zaterdagochtend haalden de bestuurders hun bezittingen (ladders, gereedschap, sokkels) op, maar kregen later van Lineke Kortekaas te horen dat ze spullen gestolen hadden.

Volgens voorzitter Wim Zwijsen is de schouwburg-directrice boos omdat de Park Gallery op de eigen site een toelichting heeft geplaatst over de breuk die recent is ontstaan. Kortekaas wilde een vetorecht over de kunstwerken en de mogelijkheid om schilderijen voor korte of langere tijd weg te kunnen halen als het niet zou passen bij bepaalde voorstellingen. ”Wij kiezen echter voor de kunstenaars”, aldus Zwijsen. ”We hebben geen hoge pet van haar kennis van kunst. Wel hebben we aangeboden dat er iemand van de schouwburg in ons bestuur zou plaats nemen, maar dat kon volgens haar niet. Ze had geen geld om iemand daarvoor te betalen... Tja, wij worden als vrijwilligers in het bestuur ook niet betaald en het gaat maar om een enkele vergadering.”

Volgens de Park Gallery leek de directrice al langer van de club af te willen. ”Met de vorige directeur Rob Weber hadden we allerlei zaken goed geregeld, bijvoorbeeld de verlichting voor de kunstwerken. Maar tegenwoordig waren de spotjes ’s avonds zelfs uit!” De directrice zou zelfstandig werken van kunstenaars hebben verwijderd omdat het niet paste bij voorstellingen.

De Park Gallery heeft de voorzitter van de Raad van Toezicht van de schouwburg en het College van Burgemeesters en Wethouders over de ontwikkelingen geïnformeerd. Maar een oplossing verwachten ze niet meer, ze zijn aan het kijken of er elders een geschikte lokatie te vinden is.

Lees hier de tekst van Stichting Park Gallery die op hun eigen site te lezen valt:

Waarom de Parkgallery stopt
 
Met de directeur van de schouwburg is er een niet te overbruggen meningsverschil over hoe er met kunst moet worden omgegaan. Wij, de Parkgallery, zijn een onafhankelijke stichting met het doel om kunst dichter bij de mensen te brengen. Iedere 6 weken hebben wij een andere kunstenaar in de schouwburg. De stichting bestaat uit 6 mensen die op basis van kwaliteit van het werk kunstenaars het werk selecteren. Bij deze selectie wordt tevens gelet op de schouwburg als gebouw. Er moet lang van te voren afspraken gemaakt worden met de kunstenaar. Deze moet de gelegenheid hebben om speciaal werk voor zijn expositie en/of de schouwburg te maken. Over het algemeen is de Parkgallery voor een jaar volgeboekt.
 
De directeur van de schouwburg wil de kunst kunnen aanpassen aan de voorstelling. Wat er op neer komt dat wanneer zij het niet vindt passen bij een evenement de kunst van de muren wordt gehaald. Daarnaast wil ze een oordeel kunnen vellen over de door de Parkgallery gemaakte keuze voor een kunstenaar. Op deze wijze raakt de Parkgallery zijn onafhankelijkheid kwijt en wordt er niet meer gekozen op basis van kwaliteit van het werk maar of het als “behang” past bij de schouwburg.
 
Daarnaast kan je het een kunstenaar en zijn publiek niet aan doen dat geregeld zijn werk wordt verwijderd. Wij hebben voorgesteld om een medewerker van de schouwburg te laten meedraaien binnen de stichting. Dit werd door de directeur op formele gronden geweigerd.
Daar er geen verdere openingen werden geboden zit er voor de parkgallery niets anders op dan na 40 jaar als podium voor de kunst te hebben gefigureerd om te stoppen.