HOORN - In januari van dit jaar schreven wij van HoornGids.nl: ”Hoornse muzikant breekt door. Nieuwe CD van Tim Knol uit Hoorn.” Maandag, gisteren, gaf hij een superconcert in Paradiso als we het verslag van OOR.nl mogen geloven.
Dit schreven wij op 09-01-2010:
HOORN - Zijn titelloze debuutalbum ligt vanaf 25 januari in de winkel, maar is ook via zijn site te bestellen als LP of CD. Hij speelde al met o.a. de Hoornse band Johan en was in kleine kring al een begrip. Kreeg popmuziek met de paplepel al binnen. Nu lijkt de Hoornse ’Neil Young’ definitief door te breken. Tim Knol heeft nu een echt platencontract en presenteert zijn nieuwe plaat in Paradiso.
De redactie van Hoorngids had de jonge Tim jaren geleden al eens zien spelen op de Verzamelbeurs in Utrecht, of all places. We waren toen al onder de indruk, maar al luisterend naar enkele nummers op zijn site www.timknol.nl zijn we overtuigd: ”Hoorn got talent!”.
Deze recensie brengt OOR heden:
› TIM KNOL KRIJGT PARADISO AAN Z’N VOETEN :: 25-5-2010
In Paradiso wachtte Tim Knol de grote test. Na alle juichkreten rondom zijn persoontje mag hij het 20-jarige talent nu laten zien of hij klaar is voor de grotere podia. In een opvallend stevige rockshow krijgt hij de zaal volledig aan zijn voeten.
’We zijn er een beetje verlegen van geworden,’ glimlacht Tim Knol. Hij doelt op de enthousiaste reacties in de machtige zaal waarin hij staat. Zelden schoot een Nederlandse muzikant zo snel omhoog. Amper een jaar geleden had vrijwel niemand gehoord van de 20-jarige singer-songwriter uit Hoorn, nu kijkt hij uit op een gevuld Paradiso en wordt hij vanavond gevolgd door de de camera’s van documentaireprogramma Het Uur Van De Wolf.
In Amsterdam wordt alles wat hij doet met groot gejuich ontvangen. Vooral in het begin van de avond lijkt het de blozende muzikant - die zich op zijn sokken over een tapijtje beweegt - duidelijk verlegen te maken. Clean Up, When I Got Here en When I Am King worden snel achter elkaar gespeeld, met enkel een vriendelijk ‘dank je wel’ tussendoor. Zoals verwacht is het grootste deel van de set gevuld met de countrypopliedjes van zijn succesvolle zelfgetitelde debuut, aangevuld met wat nieuw werk.
Live klinkt hij anders dan op cd. Samen met drummer Kees Schaper, gitarist Anne Soldaat, bassist Jeroen Overman en toetsenist Matthijs van Duijvenbode wordt flink uit de bocht gevlogen. Zo scheuren in countryrocksong Sam de gitaren, schreeuwt hij de longen uit zijn lijf in één van zijn nieuwe liedjes en eindigen veel tracks in lange muzikale uitspattingen vol gitaarsolo’s en hysterische toetspartijen. Door het enthousiasme van de band en frontman Knol is het een feest om naar te kijken, maar qua geluid niet altijd geslaagd. Omdat de instrumenten nogal schel en hard staan afgesteld, verdwijnen op sommige momenten de meerstemmige zang en Knol’s ijzersterke melodieën naar de achtergrond.
Gelukkig komt daar halverwege de set verandering in. De in ruitjesblouse gestoken singer-songwriter lijkt steeds meer te ontspannen en krijgt Paradiso voor het eerst stil – op een aantal omvallende bierglazen na – met een minimale versie van Sound Is Familiar. Dan wordt duidelijk hoe indrukwekkend zijn fluwelen stem live kan klinken. Het intieme moment zet hij voort in de toegift als Knol het emotionele gitaarliedje Music in My Room opdraagt aan de aanwezige ouders van Rick, de overleden jongen waar hij het liedje ooit voor schreef. Voor even laat hij de grote zaal aanvoelen als een kleine huiskamer. Het zorgt voor het hoogtepunt van een mooie avond, waarop Tim Knol door zijn veelzijdigheid en enthousiasme vooral laat zien honderden mensen tegelijk te kunnen overtuigen.
Door Rianne van der Molen / Fotografie: Paul Barendregt
Gezien: 24 mei 2010, Paradiso, Amsterdam