Filmkijken in de Weeshuistuin!

Ook dit jaar organiseert Filmhuis Hoorn de buitenvoorstellingen. In opvolging van de succesvolle buitenvoorstellingen van 2003 heeft het filmhuis weer een afwisselend programma samengesteld. Het eerste weekend draait het filmhuis op vrijdag 20 augustus Calendar Girls, op zaterdag 21 augustus Finding Nemo en op zondag 22 augustus Chicago. Het tweede weekend vertoont Filmhuis Hoorn op vrijdag 27 augustus Van God Los, op zaterdag 28 augustus My Big Fat Greek Wedding en als afsluiter op zondag 29 augustus Intolerable Cruelty. Finding Nemo wordt in het Engels vertoond met Nederlandse ondertiteling. Zaterdag 28 augustus zal geheel in Griekse sfeer aangekleed worden.

Weeshuistuin
Als voorgaande jaren zullen de films weer in de Weeshuistuin vertoond worden. De tuin gelegen achter het filmhuis is weer sfeervol aangekleed en er is ruimte voor 250 stoelen. Voor de film en tijdens de pauze zal er op 20, 22, 27 en 29 live-muziek zijn. Anton Greefkes zal op 20, 27 en 29 augustus de avond muzikaal omlijsten met bandoneon en zang en op 22 augustus zal Ad Goossens dit doen met gitaar en zang. Bij slecht weer kan Filmhuis Hoorn beschikken over de tentoonstellingszaal van Hotel Mariakapel. In deze zaal is plaats voor 150 bezoekers. De entree voor alle voorstellingen bedraagt 6 euro, voor kinderen tot en met 12 jaar 4 euro. De entree is inclusief frisdrank en een versnapering. Koffie, bier en wijn is voor de normale prijs bij Café DaDa te verkrijgen. Het is niet mogelijk om te reserveren voor de voorstellingen. De tuin gaat open om 20.30 uur. De films starten ongeveer om 21.30 uur, zodra het donker begint te worden.

Griekse avond
Dit jaar bestaat Filmhuis Hoorn 30 jaar. Daarom organiseert het filmhuis op zaterdag 28 augustus een Griekse avond. Deze avond wordt My Big Fat Greek Wedding vertoond. Daarnaast zal de avond geheel in Griekse sfeer aangekleed worden. In de Weeshuistuin zal het publiek nog even van het vakantiegevoel kunnen genieten. Er zullen hapjes en drankjes geserveerd worden uit Griekenland en natuurlijk zal er Griekse muziek zijn.

Calendar Girls, Nigel Cole, 2003
Calendar Girls is het waargebeurde verhaal over de vrouwen van de Bond van Plattelandsvrouwen in Yorkshire, Engeland. Als de man van een van de dames overlijdt aan leukemie besluiten ze geld in te zamelen voor het lokale ziekenhuis. Ze willen een kalender maken waarin de vrouwen gefotografeerd worden terwijl ze bezig zijn met traditionele zaken als het maken van jam, bloemstukjes schikken en breien. De manier waarop ze dit doen is echter onorthodox: ze poseren naakt. Op deze manier hopen ze een paar honderd kalenders te verkopen, maar voor ze het weten wordt de kalender een wereldwijde sensatie, waarvan er zelfs meer verkocht worden dan de kalenders van Britney Spears en Cindy Crawford. De dames worden wereldberoemd en staan in kranten, tijdschriften, talkshows en gaan naar Hollywood. Het succes en de glamour hebben echter wel zijn weerslag op hun vriendschap en persoonlijke levens.

Finding Nemo, Andrew Stanton & Lee Unkrich, 2003
Dé meest spraakmakende tekenfilm van het afgelopen jaar. Het verhaal is simpel, maar kaart ondertussen wel grotere sociale thema’s aan: alleenstaande vader Marlin (een clownvis) brengt zijn enig overgebleven zoontje Nemo naar de onderwaterschool in het grote Rif. Nemo is opstandig, zwemt weg en wordt prompt gevangen door een man die zo’n kleurig beest wel in zijn aquarium in zijn tandartspraktijk in Sydney wil hebben. Vader gaat dus op zoek en ontmoet een grote hoeveelheid obstakels onderweg: grote haaien die gelukkig vegetarisch blijken, bijna ontploffende scheepswrakken en hongerige meeuwen. Hij wordt op zijn tocht geholpen door de doodzenuwachtige, zwaar vergeetachtige Dory die een van-de-wal-in-de-sloot-vis blijkt te zijn. En dan… dan is toch opeens het Opera House van Sydney in beeld.
Imponerend is de film in zijn kleurenpracht, in de meesterlijke computeranimaties en in de grappige plotwendingen. Deze film is dan ook absoluut niet alleen voor kinderen. Finding Nemo wordt in het Engels vertoond met Nederlandse ondertiteling, waardoor de film geschikt is voor kinderen vanaf 8 jaar.

Chicago, Rob Marshall, 2002
Chicago, jaren twintig, een tijd dat de stad werd geregeerd door drugsbaronnen als Al Capone. Roxie Hart, dromend van faam als jazzclubzangeres wordt beschuldigd van moord op haar minnaar. In de gevangenis maakt ze kennis met Velma Kelly, een alom bekende sexy nachtclubzangeres. De daarop volgende verwikkelingen maken van Roxie een ster die dagelijks de voorpagina’s van de kranten haalt, dit dankzij de gladde advocaat Billy Flinn (gespeeld door Richard Geere) die hun misdaad als een passionele moord uitlegt en voor sensatieverhalen in de pers zorgt. De musicallnummers in de film zijn swingend en dynamisch. Verrassend zijn de goede zangprestaties van Catherine Zeta-Jones als Velma en Renée Zellweger als Roxie. Hun nummers, All that Jazz, Nowadays en Roxie zijn ronduit schitterend.

Van God Los, Pieter Kuijpers, 2003
Vrijelijk geïnspireerd op de beruchte Bende van Venlo, waarin 2 tieners een leidende rol hadden. Ze werden in 1994 veroordeeld voor 7 moorden. De film is een thriller/romance over jeugdige loyaliteit, vriendschap en liefde en richt zich vooral op de achtergronden en motieven van de dader en het menselijke drama achter hun misdaden.
De film vertelt tussen carnavalsoptocht en kruisbeelden, geheel vanuit het standpunt van de 17-jarige scholier Stan, over zijn vriendschap met de 3 jaar oudere, kleine crimineel Maikel, een ettertje met een pistool, dat eruit ziet als Jezus. Bij een overval doden ze in paniek hun slachtoffer. In opdracht van de lokale Turkse maffia vermoorden ze een paar kleine vissen uit het drugscircuit en raken steeds verder verstrikt in een fatale geweldsspiraal. De uitstekende cameravoering flirt zowel met christelijke symboliek als met de lelijke straatjes van een provinciestad, waar iedereen iedereen kent. Een imponerende Nederlandse genrefilm met ijzersterk acteren van de hoofdrolspelers en met een flinke dosis psychologische en sociale authenticiteit!