Workshop ’Positief opvoeden’ georganiseerd door CJG

Tijdens de Week van de opvoeding geef ik voor CJG in Hoorn twee workshops over "Opvoeden vanuit het Hart". Mijn uitgangspunt is dat ouders alles in zich hebben om kinderen op te voeden tot zichzelf. Maar dat je ze helpt als ze zich bewust zijn van hun eigen overtuigingen, patronen, maar vooral ook hun opvoedingsmissie. Twee werkende ouders kunnen prima in balans hun kinderen opvoeden als maar helder blijft wat belangrijk is voor neen gelukkig (gezins)leven voor ouder en kind. Wetenschappelijk is bewezen dat of je nu veel of weinig werkt dit niet de meest bepalende factor is voor het geluk van je kind. Wel de zuiverheid en aandacht, dus het kind zien zoals het is en zelf als ouder het leven te leiden dat je wilt en gelukkig zijn. Programma's hoeven niet duur te zijn, wel is het van balang je voor te bereiden op ouderschap en ook wat het betekent voor je relatie als ouders onderling. Wij leiden therpaeuten op in de veronderstelling dat ze voldoen training hebben in de begeleiding van ouders en kinderen, maar dat de dimensie van het hart daar aan toegevoegd mag worden. Als er meer ouders zouden leven en werken vanuit het hart zullen er meer kinderen mogen zijn wie ze zijn en daarmee gelukkiger. Op deze manier dragen we bij tot een betere wereld voor iedereen.

In het algemeen is opvoeden 'maatwerk' waar geen compleet passend 'rijbewijs' voor bestaat. Maar mensen toestaan om zonder rijbewijs auto te laten rijden in het verkeer lijkt mij geen goed idee. Een rijbewijs is geen garantie om dom rijgedrag en ongelukken te voorkomen, maar als iedereen vrij z'n gang zou mogen gaan in het verkeer zou de ellende niet te overzien zijn, wat nu wel het geval is. Bij opvoeden is dit niet veel anders vind ik. Ik zou een voorstander zijn van verplichte opvoedingslessen voor alle a.s. ouders en ouders van jonge kinderen, en/of voor middelbare (examen-jaar)scholieren. Op wetenschappelijke basis zijn er vele didactisch mogelijkheden te bedenken waarbij er genoeg vrijheden overblijven voor een kind om zich als individu te kunnen ontplooien. (Als examenvak voor middelbare scholieren zou al grote winst zijn denk ik) Consequentie in begrenzing is een mooi voorbeeld (zoals @ Patricia al aangaf: niet eerst 3x nee, en dan toch ja) Of 'ouders' die te veel (zouden willen) 'opvoeden' met de consequenties daarvan; Hechtingsproblematiek; Positieve-, en zo weinig mogelijk negatieve aandacht geven; Duidelijkheid scheppen naar je kind; enz, enz. Dit zou prima als wetenschappelijke basis-kennis aangeleerd worden. Er zou denk ik veel leed mee voorkomen kunnen worden. (En trouwens ook veel kosten. Denk aan bijv. de (jeugd) GGZ, vaar nu wachtlijsten zijn. Want we leven nu in een land van "doe maar wat' (geef maar een dot gas en slinger maar wat aan het stuur) en als het achteraf (gigantisch) mis blijkt te zijn gegaan, dan klop je maar aan bij hulpinstanties.

Je kunt ook gewoon naar Animal planet kijken.

Patricia, dat is zo.ik vind het ook heel naar om te zien dat kinderen vroeg gewekt moeten worden en na school niet naar huis kunnen. Is niet goed voor kinderen denk ik. Voor de mensen die inderdaad zo nodig een koophuis willen, twee auto's en veel onzin materie willen bezitten; mensen, denk aan jullie kinderen inderdaad. Ze willen aandacht en liefde van jullie. Maar voor deouders die wel moeten omdat ze een te laag inkomen hebben of je bent alleen met je kind, tja, dan is het ook niet leuk voor het kind, maar dan is het onmacht.

Sorry voor de tik/taal fouten...kon mijn lees brilletje niet vinden

Opvoeden.....Wij hebben 2 kinderen van 26 en 23 jaar die keihard werken en al zeg ik het zelf goed in het leven staan. Eeerlijk oprecht geen drugs of dergelijke. Ik wil mijn eigen geen schouderklopje geven maar als je als ouders allebij wil werken, een duur koophuis wil hebben en liefst 2 auto's voor de deur dan komt er van opvoeden weinig. De kinderen worden s'morgens om half 8 gedropt bij de kinderopvang en s'avonds om half 7 weer op gehaald. Als je kinderen wilt moet je zorgen dat 1 van de ouders thuis is en het (halfbakke) opvoeden niet aan een ander over laten. jaja wij zijn erg ouderwets, vandaar dat wij nooit tot wienig problemen met de opvoeding hebben ondervonden. Nog 1 laatste tip voor ouders in spe....ja is ja en nee is nee en niet 3 x nee en dan toch ja. Denk aan de 3 R's ....Rust, regelmaat en reinheid.klink ouderwets maar werkt vaak wel.

Spock(1946) en Triple P(al zo'n 30 jaar oud) zijn dus nog steeds actueel? Laat me niet lachen ajb. Opvoeden is het moeilijkste dat er is en je hebt er (zoals @qwartje terecht opmerkt)geen rijbewijs o.i.d. voor nodig.

Heeft iemand nog ergens het boek "Baby and Child Care" (1946) van dr. Benjamin Spock beschikbaar voor de mensen van he CJG ???

Een open deur voorop gesteld: het opvoeden van kinderen kan vanuit een keur aan situaties a hellovvujob zijn. En er bestaat niet zoiets als een rijbewijs voor. Nochtans heb ik hier een vijftal gerichte vragen aan Liesbeth Koopmans van het CJG. Is het waar …dat het ‘Positive Parenting Program’ (Triple P.) een peperduur, beschermd merk is waar de Australische ‘uitvinder’ Matt Sanders een miljoenenbusiness omheen heeft gebouwd? …dat het programma bereids in ruim twintig landen is verkocht (de Vlaamse overheid doet bijvoorbeeld mee voor 4,8 miljoen euri), en dat je als organisatie zoals het Centrum Jeugd en Gezin voor het aangaan van een Triple P-contract bent gebonden aan een strikt draaiboek? …dat voor elke, vanuit Australië gecontroleerde, toepassing uit dat draaiboek boven het basispakket extra moet worden betaald? …dat zelfs aan de merknaam ‘Triple P.’ niet getornd mag worden, en dat iemand die de opleiding volgt, moet beloven de techniek niet te zullen verspreiden onder ‘niet-ingewijden’? …dat bij het Triple P-programma ouders uit de middenklasse meer gebaat zijn, en het effect veel wisselvalliger is als het om ouders gaat die in moeilijke omstandigheden verkeren? Zeer benieuwd naar uw antwoorden vraag ik me tenslotte af wat ouders met opvoedingsvragen kopen voor de wat wollig aandoende CJG-aanpak van ‘…een smaakmakend programma met uitdeelacties, wedstrijden met prijzen, spelletjes en theater’. Al met al komt het op me over als een Reiki- of Hare Krishna-achtig, financieel lucratief format. Maar daar kan ik me natuurlijk in vergissen. Daarom de hamvraag: Wat kost het ouders die zich aan (de termen van) het Triple P.-programma verbinden? Of anderzijds: hoe veel heeft het CJG aan subsidiefondsen moeten neertellen om het programma te ‘mogen gebruiken’?

dus over en jaar loopt iederen weer in het gelid geen stuk bus hokje en geen romel op de grond enz enz enz knap hoor