MKB Hoorn adviseert ondernemers in bezwaarprocedure reclamebelasting 2011

Waarde @quartje, wederom bewondering voor uw reactie uw grondige betoog toont eens te meer dat onze gemente zich in het ootje heeft laten nemen. ik durf te beweren @tiburaska, dat het grootste deel van de ondernemers totaal geen moeite heeft om iets te betalen aan een organisatie. maar om het geld (en dan nog zoveel) op deze handige manier over de balk te gooien, doet me als ondernemer pijn. ik sponsor nu zelfs meer dan ik ooit deed via de reclame belasting.Liever het drie dubbele betalen aan lokale instellingen die leuke dingen organiseren, dan aan het lof, of iedere andere sof...

Grote genade, het motief voor het heffen van deze belasting is tamelijk obscuur. Hiervan was ik mij niet bewust. Een bepaalde regulerende werking op basis van een fiscale sturing leek me een valide argument om uitwassen te remmen. Naar ik nu lees in de uiteenzetting van @quartje blijkt de heffing te verwarren in een kluwen van schimmigheden en non-argumenten. Dit verhaal gaat mij ver boven de spreekwoordelijk pet. Excuus voor mijn naïeve reactie. Ik wens de rechter veel wijsheid toe.

QWARTJE bedankt. Goed verhaal over hoeveel kosten ze maken en geld ze verspillen bij ophalen van deze. Maar de oorspronkelijke bedoeling was wel goed, dat alle winkels mee zouden betalen aan de Sinterklaas intocht en niemand uitgezonderd. Helaas is de Gem. Hoorn doorgeslagen door ook het naambordje van de Tandarts te belasten tegen minimale tarief. Dus als ze het eerlijker hadden gedaan was het wel redelijk geweest, en zouden de protesten dus ook de kosten lager geweest zijn. Nu is een gekleurde band op gevel geen reclame tenzij er een naam op staat. Dus wat is reclame? Een blauw raam is nog geen Aldi reclame maar wel als zodanig herkenbaar. Op het raam moet je betalen maar een bord in etalage erachter weer niet. Dus wazige regels en creatieve ondernemers die er onderuit proberen te komen. Ik ben nog steeds voor deze belasting mits ze de regels eerlijker en redelijk maken.

@Consument Dat u vanuit een verkeerde aanname redeneert, @Consument, valt u niet euvel te duiden. Sommige rotdingen ontvloeien nu eenmaal het geheugen op de weldadige eb van de tijd. De invoering van het fenomeen ‘reclamebelasting’ kende wat Hoorn betreft een gruwzaam kraambed, vooralsnog eindigend in de couveuse van juridische curatele. Sta mij toe dat ik de geldstroom voor u en andere belangstellenden nog even bondig uiteen zet. De opbrengst van de reclamebelasting vloeit naar een gemeentelijke pot, genaamd Voorziening SEH (stimulering economie Hoorn). De gemeente is de heffer, maar niet de hebber van de poet. Het Convenant SEH dat de gemeente afsloot met de Hoornse Ondernemers Federatie HOF heeft een looptijd van 01-01-2009 tot 31-12-2020 (12 jaar). Voor de besteding van en verantwoording over de belastinginkomsten werd het LOF (lokaal ondernemers fonds) in het leven geroepen, in de vorm van een personele unie. Dezelfde piepels die het HOF bestieren trekken aan de LOF-touwtjes. De kosten die door het Lokaal Ondernemers Fonds LOF jaarlijks in rekening worden gebracht bedragen 24.000 euri, aan te passen aan prijsindex en inflatie. De gemeente haalt jaarlijks 50.000 euri uit de pot voor bestrijding van heffingskosten en contrôle. Daarnaast wordt nog eens 95.000 euri per jaar in rekening gebracht wegens derving van precario-opbrengsten. De technische voorbereiding van het hele circus kostte 45.000 euri, in vijf jaarlijkse delen van 9.000 euri uit de SEH-pot te halen. De invoering en instandhouding van de reclamebelasting kost de ondernemers dus 170.000 euri per jaar. Het LOF brengt per maand maximaal een twaalfde van 90% van de begrote jaarsom bij de gemeente in rekening, ten laste van de Voorziening SEH. Wat het Parkmanagement betreft zou dat in 2010 - gerekend naar de begroting van 500.000 euri - maandelijks 37.500 euri moeten zijn geweest. Uit te geven aan ‘voorzieningen die de economie stimuleren’. En nee: een deeldoelstelling was niet het verminderen van reclame-uitingen. Dat die impuls vrijwel algemeen werd was het gevolg van de willekeurige toepassing van de heffingsnormen. Uitwassen als trottoir-sandwichborden, door ondernemers als te dure belastingdragers naar binnen gehaald, die door Eftelingen inpandig werden gefotografeerd ‘…omdat ze buiten zouden kunnen staan’, en alsnog werden belast vormen ’n klein voorbeeld van die willekeur. Kleine wapenschildjes, al generaties lang met de gevelwand verkleefd, werden plotseling aangeslagen als een vierkante meter belastbare reclame-uiting. Een ambtelijke afpersings-rabiës die doldriest om zich heen beet en bijt. Ondernemend Hoorn heeft zich verstrikt in een kibbel-kakafonie van elkaar tegensprekende schimmigheden als HOF, LOF, MKB en SEH. Het Amsterdamse Gerechtshof moet daar nu chocola van maken. Het al drie jaar voortsudderende pannetje vol aangekoekte willekeurdril zal ‘van bovenaf’ van het vuur moeten worden gehaald en grondig schoon geschrobd. Want wie niet van bovengeeft kan niet van ondernemen. Toch?

Ik neem aan dat reclamebelasting, naast het opleveren van geld voor de gemeente, ook tot doel heeft het reguleren van de hoeveelheid reclameuitingen. Zelf vind ik dit een goede ontwikkeling. Een meer bescheiden uiting van reclame is veel prettiger dan dat schreeuwerige gedoe.

@redactie: de reactie van Horinees voldoet niet aan de door u gestelde regels.

Fijn dat deze wijze van schaamteloze afpersing door de gemeente Hoorn hier op dit forum telkens weer aandacht krijgt. Het publiek en de inwoners moeten hierover geinformeerd blijven. Deze Maffia-heffing is uiterst onrechtvaardig en Hoorn dient zich diep te schamen. Hoorn zou minder moeten luisteren naar dat selecte groepje ''representanten'' en juist meer naar de veel grotere groep, namelijk: de ondernemers (ketens in de binnenstad uitgezonderd) die dit walgelijke gebeuren niet ondersteunen. Zijn er haalbare initiatieven waar tegenstanders (die er natuurlijk altijd zullen blijven) zich ook in kunnen vinden? Ja hoor, maar het eigenwijze ''Hoorn'' en de groep ''representanten'' wil daar niet aan. Dat is niet alleen jammer, maar ook heel erg dom.

De vermaledijde reclamebelasting wordt van bovenaf opgelegd, en kent - althans in Hoorn - in de bepalingen en uitwerking er van een hoge mate van willekeur. Niet helemaal onlogisch wanneer de handhaving afhankelijk wordt gesteld van de fototoestelletjes en rolmaatjes van loslopende Eftelingen. Da’s één. Het BIZ-experiment vergt tegemoetkoming aan een belangrijke AKIEZ-vereiste: Alle Koppen In Eén Zak. Wat het bedrijventerrein Hoorn’80 aangaat zit dat wel goed. Voor wat de binnenstad betreft is dat op z’n minst twijfelachtig. Ik citeer ‘Maastricht’: “Ondernemers in een bepaald gebied bepalen of zij voor dat gebied gezamenlijke investeringen willen doen en maken daarvoor een plan. Dat plan houdt onder meer in wat men gezamenlijk wil financieren en welke begroting daarbij hoort.” Welaan: daar zie ik de Hoornse middenstanders, met een mêlee aan freeriders (ketenfilialen) en egotrippers in hun midden, niet toe in staat. Al helemààl niet binnen een tijdsbestek van vijf maanden. Da’s twee. Wat niet wegneemt dat het initiatief van @Hans Stuijfbergen om deze vorm van natte vinger-afpersing in elk geval op de agenda te houden lofwaardig is. Het is misschien zaak dat er wat meer out of the box wordt gedacht. Minder uitgaan van consensus, maar meer van particulier initiatief. Wat wil n’importe welke kruidenier? Zo veel mogelijk winst puren vanuit een zo aantrekkelijk en veilig mogelijke aanbiedingslocatie. Bij die aantrekkelijkheid en veiligheid is nog iemand anders gebaat. De klant. En die maakt weer deel uit van een enorm collectief waarbinnen alle denkbare disciplines van kennis en kunde aanwezig zijn. Nou: ruil dat dan uit. Medewerkers van beveiligingsbedrijven kunnen in hun vrije tijd roulerend hun skills in een meubelzaak uitoefenen. Daar betalen ze naar uur-rato hun nieuwe bankstel of dressoir mee. Ja, maar ze hebben dan geen bevoegdheden. Nee. Maar dat hebben dieven of vandalen ook niet. Decorateurs van gevelwanden doen hetzelfde voor een nieuw kostuum, een televisie, ’n set nieuwe gordijnen, of ’n koekoeksklok. Et cetera. Wat is er voor nodig? Een digitaal data-bestand van beschikbare kennis en kunde. De host van dat bestand brengt voor elke tot stand gekomen transactie een alleszins redelijke commissie bij beide partijen in rekening. Wat kost het klant en ondernemer? Tijd, omgerekend naar inkoopprijs. Da’s, wellicht, drie.

Terwijl de raad slaapt is onze museumdirecteur klaar wakker. Nu nog even onthullen wat de reclamebelasting ook de niet ondernemende belastingbetaler aan advocaatjes. De juridische kosten zullen deze periode boven een ton uitkomen. En daar komt een veelvoud aan reparatiekosten bij als Hoorn straks bij de rechter opnieuw bakzijl verloren. Hoorn wordt bestuurd door amateurs.

Tot eind van dit jaar kan Hoorn nog meedoen met meerjarig experiment met Bedrijven Investeringszone (BIZ). Misschien een idee om aan alle toestanden (fouten, bezwaren, procedures, irritaties, etc.) rond reclamebelastingen een einde te maken. Dan kan elk gebied kiezen voor plannen en bijbehorende heffingen. Dan kiest de binnenstad bv voor activiteiten en sfeerverlichting en een bedrijventerrein voor camerabeveiliging. Lees dit verhaal over Maastricht: Maastrichtse detailhandel ziet meer voordelen in Bedrijven Investeringszone (BIZ) dan in reclamebelasting Wethouder John Aarts laat weten niet onwelwillend tegenover het invoeren van een Bedrijven Investeringszone (BIZ) te staan. Die mag evenwel geen tekorten opleveren op de gemeentebegroting. Dit laat hij weten in reactie op een peiling van een aantal ondernemerskoepels. Een vragenlijst over de wenselijkheid van een switch van reclamebelasting naar BIZ heeft een positief resultaat opgeleverd voor het nog in een experimenteel stadium verkerende BIZ. Veel ondernemers zijn pro BIZ omdat ze vinden dat de betalingsverhoudingen dan eerlijker zijn verdeeld. Vooral de kleinere detailhandel ziet daar voordeel in. Voorkomen van tekorten Wethouder van Economie en Financiën John Aarts: “Voor ondernemers en de gemeente is een florerende binnenstad erg belangrijk. Ik heb de initiatiefnemers gevraagd met voorstellen te komen en deze met onze ambtenaren te bespreken. Vervanging van de reclamebelasting is alleen bespreekbaar als dat geen nieuwe tekorten oplevert. We hebben net met de gemeenteraad meer dan 20 miljoen moeten bezuinigen. Dan kan ik het niet uitleggen als er nieuwe tekorten ontstaan.” Deze opmerking van de wethouder noopt de ondernemers dat ze tot een eensluidend besluit moeten komen wat betreft de bijdragen die per bedrijf dienen te worden geleverd. Lukt dat niet, blijft de reclamebelasting de standaard. Reclamebelasting In 2009 heeft de gemeente reclamebelasting ingevoerd voor ondernemers in het centrum van Maastricht. Met de reclamebelasting wordt het centrummanagement betaald en het vervangt de inkomsten uit de oude baatbelasting. Kerngedachte van de baatbelasting was dat gemeente en ondernemers samen de kosten van de reconstructie en verdere aanpak van de winkelstraten bekostigen. Wethouder Aarts: “Ook de reclamebelasting komt ten goede aan het winkelgebied en de ondernemers. Het voordeel van een BIZ is daarom maar beperkt . Maar als de meerderheid van de ondernemers een BIZ wil en er komt een goed voorstel, dan wil ik dat best aan de gemeenteraad voorleggen.” Wat is een BIZ? “Een BIZ maakt het mogelijk voor ondernemers om gezamenlijk te investeren in een aantrekkelijke en veilige bedrijfsomgeving, waar alle ondernemers in de zone aan meebetalen.” Zo omschrijft de website www.biz-.nl , een gezamenlijke website van het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, de VNG, MKB-Nederland en VNO-NCW over de experimentenwet Bedrijven Investeringszones (BIZ), de investeringsvoorkeur van de meeste detaillisten in het centrum van Maastricht. “Ondernemers in een bepaald gebied bepalen of zij voor dat gebied gezamenlijke investeringen willen doen en maken daarvoor een plan. Dat plan houdt onder meer in wat men gezamenlijk wil financieren en welke begroting daarbij hoort. Als de gemeente met het plan akkoord gaat en er is voldoende draagvlak, dan kan een heffing worden ingesteld voor alle ondernemers in het betreffende gebied. De gemeente keert de opbrengst uit aan een speciaal voor de BIZ opgerichte vereniging of stichting, die de activiteiten namens de ondernemers uitvoert.” De wet BIZ is een experimentenwet en geldt tot 2015. Om te kunnen bepalen of er een vervolg op de wet komt en in welke vorm, worden de experimenten vanaf het begin door de overheid getoetst op functionaliteit en waarde. Tot het eind 2011 kan door Nederlandse gemeenten nog ingestapt worden in het project.