Resultaten reïntegratie zijn in Hoorn ondoorzichtig
11-5-2010 Kritiek van Rekenkamercommissie op gemeente Hoorn
HOORN - De gemeente Hoorn is sterk in het uitspreken van ambities, het ontwikkelen van beleid en het inzetten van middelen op het gebied van reïntegratie, maar zwak in het aangeven van de resultaten en effecten daarvan. Hierdoor is onvoldoende duidelijk waar de inspanningen op het gebied van reïntegratie toe leiden. Dat is de belangrijkste conclusie uit een onderzoek van de Hoornse Rekenkamercommissie.
De gemeente Hoorn krijgt jaarlijks gemiddeld 5,9 miljoen euro van het Rijk om mensen aan een betaalde baan te helpen. Dit geld gaat niet op. De gemeente Hoorn richt zich sterk op het voorkomen dat mensen in de bijstand komen en minder op het bevorderen van uitstroom van mensen die al in de bijstand zitten. De Wet Werk en Bijstand heeft echter juist als hoofddoel het bevorderen van uitstroom uit de bijstand.
Uit het onderzoek van de Rekenkamercommissie blijkt dat de gemeentelijke administratie niet is ingericht op het afleggen van verantwoording. De gemeenteraad ontvangt geen verslag van de effecten van het beleid, wat volgens de eigen verordening wel zou moeten. In feite is er weinig bekend, en wat bekend is, laat een bescheiden resultaat zien. In 2008 stroomde 5% van de mensen in de bijstand uit naar een betaalde baan door reïntegratieondersteuning. Wat er bereikt wordt op het punt van sociale activering is niet bekend. Ook hiervan worden de gegevens niet zodanig bijgehouden dat deze inzichtelijk zijn. Er gebeurt veel, maar waar het toe leidt kan onvoldoende duidelijk gemaakt worden.
De aanbevelingen van de Rekenkamercommissie zijn gericht op het vergroten van kennis met behulp van feitelijke, cijfermatige gegevens. Hierdoor kan de gemeente inzicht geven in het resultaat van alle inspanningen.
Aanbevelingen
De Rekenkamercommissie doet de volgende concrete aanbevelingen:
1. Verlang van het college een rapportage over de hoogte van de programma- en uitvoeringskosten
in relatie tot de resultaten van reïntegratie.
2. Draag het college op het beheer van cijfermatige gegevens zo in te richten dat de in de conclusies
genoemde ‘witte vlekken’ in informatie worden opgelost.
Verlang een rapportage in het eerste kwartaal van 2011 over het jaar 2010.
3. Neem een registratieplicht op in de contracten met reïntegratiebedrijven. De registratie moet zo
zijn ingericht dat dit bijdraagt aan het invullen van de lacunes in informatie. Denk na over een
passende financiële prikkel voor deze bedrijven bij het behalen van resultaten die uitstijgen
boven de afspraken in het contract.
4. Geef in de Programmabegroting een prestatie aan m.b.t. de uitstroom naar betaalde arbeid als
gevolg van reïntegratieondersteuning (gemiddelde uitstroom per jaar in de bestuursperiode)
en leg hierover in de Jaarstukken verantwoording af.
5. Verlang eens in de twee jaar een verslag over de doeltreffendheid van het reïntegratiebeleid.
Reactie: (Forumvolger)
12-5-2010, 13:38
Van het Provinciaal Bestuur van Noord-Holland ontving ik onderstaand bericht, waarbij ik me afvroeg of er in Hoorn geen behoefte bestaat aan een dergelijk project, dat met subsidie gerealiseerd kan worden. Wellicht zijn er verzoeken ingediend, maar het kan geen kwaad het even onder de aandacht te brengen.
Veel particulier initiatief Kleinschalig Wonen
In Noord-Holland worden 7 nieuwe Kleinschalige woonvormen gerealiseerd. De provincie Noord-Holland stelt hiervoor subsidie beschikbaar. De projecten bieden een thuis aan zo’n 97 bewoners uit verschillende doelgroepen: jongeren met autisme, mensen met dementie, mensen met schizofrenie en jongeren met een meervoudig complexe handicap. Opvallend is dat het aantal aanvragen van particuliere initiatiefnemers (bijvoorbeeld ouders) is toegenomen.
De provincie stelt al een aantal jaren subsidie beschikbaar voor initiatieven voor kleinschalige woonvormen. Het aantal aanvragen en de verscheidenheid ervan geeft aan dat er nog steeds grote behoefte is om projecten te realiseren.
Stad en polder
Op IJburg wordt Woongroep Blok 61C gerealiseerd. Dit bijzondere woonproject biedt plaats aan elf jongeren met autisme. De groepswoningen bieden de jongeren de mogelijkheid om in een prikkelarme en veilige omgeving zo zelfstandig mogelijk te wonen. Uniek aan het project is dat het een initiatief is van een stichting die is opgericht door ouders van de jongeren.
Polder Residence is een initiatief van een ondernemende verpleegkundige. Het complex wordt gebouwd in Anna Paulowna en biedt vanaf begin 2011 onderdak aan 8 bewoners met een psychogeriatrische aandoening of beperking. In een huiselijke sfeer wordt aandacht, verzorging en verpleging geboden. Iedereen heeft een eigen kamer en door de landelijke omgeving kan men genieten van het buitenleven.
Andere gehonoreerde projecten zijn: “Huis van de Ronde Tafel” (Hilversum), “Stichting Villa” (Purmerend), “Woongroep Sumatrastraat 164” (Amsterdam), “Oranje Weeshuisstraat” (Huizen), Woonzorgvoorziening Noord-Kennemerland (Heerhugowaard).
Particuliere initiatiefnemers in Noord-Holland die op zoek zijn naar kennis en informatie over financiering en ondersteuning bij het opzetten van een kleinschalige woonvorm voor kwetsbare doelgroepen kunnen terecht op: www.kleinschaligwonen-nh.nl
Reactie: (robbie.)
11-5-2010, 13:50
Na mijn ziekte moest ik van de Gem. Hoorn het reintegratietraject in. Ik kwam terecht bij Alexander Calder aan het Dampten.Een gebouwtje met twee ruimtes. Een voor video’s en vergaderingen en een met 16 p.c.’s op 5 tafels. De introductie ging als volgt. We ( 12 mannen en vrouwen) kregen een video te zien "Hoe moet ik solliciteren".Het eerste deel bestond uit "hoe moet ik NIET solliciteren, de ander liet zien hoe je WEL moet solliciteren."Boeiend om te zien dat de kijkers al na 5 minuten afhaakten, zo kleuterachtig.Daarna moesten we naar de andere kamer en kregen de opdracht om minstens vier sollicitatiebrieven te produceren in een ochtend. Paniek alom, want hoe stel je een goeie sollicitatiebrief op? Niemand van het kader kon je dit vertellen. Na een uur wist ik al dat dit weggegooid geld was. Bleek ook een jaar later: want het reintegratiebureau werd met een schop buiten de deur gezet wegens zeer slechte resultaten.Arthur Helling die toen wethouder Sociale Zaken was, kan hier alles over vertellen.Landelijk scoren dit soort bureaus ook slecht, het is een geldput. Ik begrijp alleen het resultatenaspect niet. Elke casemanager bij SoZa weet precies hoeveel mensen er in haar of zijn file zitten, welke mensen er een reintegratietraject volgen en welke niet.Aan de hand van een kosten/baten analyse is het toch niet zo moeilijk om de resultaten te meten?